هشتم مارس مفهومی برای زنان افغانستان ندارد

کابل/ سید خدابردی سادات/ خبرگزاری آناتولی

هشتم مارس؛ روز جهانی زن برای زنان افغانستان که همسران و فرزندان خود را در جنگ چهل ساله داخلی این کشور از دست داده و بار زندگی را به تنهایی به دوش می‌کشند، تفاوتی با سایر روزهای سال ندارد.

این زنان که حقوق اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی شان در دوران طالبان از آنها سلب شد، همچنان در رویای دستیابی به حقوقشان و بازگشت به موقعیتی که استحقاق آن را دارند، به سر‌می‌برند.

زنان افغانستان تقریبا در تمامی جایگاه‌های اجتماعی قربانی خشونت و تبعیض هستند. آمار گروگان‌گیری و تجاوز همچنان بالا بوده و بسیاری از آنها راه نجات را در خودکشی می‌بینند.

زهرا جعفری، زن افغانستانی که در کابل به کار آشپزی مشغول است در این خصوص به خبرنگار آناتولی گفت: امروز نیز مانند سایر روزها کار می‌کنم. تاکنون به مناسبت این روز هدیه‌ای نگرفته‌ام، از طریق برنامه‌های تلویزیونی متوجه شدم که امروز روز جهانی زن است.

وی افزود: ده‌ها زن هر روز در افغانستان قربانی خشونت می‌شوند، حتی من که با امکانات خود این مغازه را اداره می‌کنم نیز هر روز مورد خشونت‌های کلامی قرار می‌گیرم.

طاهره رمضان، زن افغانستانی 62 ساله که مسئول امرار معاش خانواده چهار نفری خود بوده و در نانوایی کار می‌کند نیز در این باره گفت: امروز برای من تفاوت خاصی با سایر روزها ندارد، هدف من آینده فرزندانم است.

وی افزود: صدها هزار زن افغان از وجود چنین روزی خبر ندارند، در کشوری که زنان حتی به حقوق خود واقف نیستند هشتم مارس چه معنایی می‌تواند داشته باشد؟