افغانستان/خبرگزاری آناتولی
آوارگانی که به علت جنگ داخلی افغانستان خانههای خود را ترک کرده و به اردوگاههای بیشتر چادری در کابل پایتخت این کشور پناه آورده اند، در شرایط دشواری زندگی میکنند.
آنها تنها از کمک خیرین برخوردارند. دولت افغانستان توان تامین آنها را ندارد. آژانس پناهجویان سازمان ملل امکانات زیادی ندارد و آوارگان ناچارند به تنهایی با مشکلات بجنگند.
بیکاری، محرومیت از تحصیل و نبود خدمات درمانی بزرگترین مشکلات آنهاست. سلطان محمد عبدالمحمد، ساکن اردوگاه منطقه بازارمیوه در این زمینه به خبرنگار آناتولی گفت:
«به علت جنگ منطقه خودمان را رها کرده و به این اردوگاه پناه آوردهام. با سردشدن هوا زندگی در اردوگاه سختتر میشود. بعضی شبها از شدت سرما نمیتوانیم بخوابیم. بزرگترین مشکل ما کمبود غذاست».
جانباز زیلگایی یکی از ساکنان این اردوگاه نیز در گفتگو با خبرنگار آناتولی در کابل اظهار داشت:
«مشکل اصلی بیکاری است. خانواده ما در چادر و شرایط دشواری زندگی میکنند. کودکان به علت سرما همیشه مریض هستند و هزینه درمان را نداریم. هر روز برای یافتن شغل به خیابان میرویم، اما وجود ندارد».
بسیاری از شهروندان افغانستان که به علت جنگ داخلی، شهر و دیار خود را رها کرده و روانه اردوگاههای کابل شده اند در شرایط دشواری زندگی میکنند. ( Sayed Khodaıberdı Sadat - خبرگزاری آناتولی )
سال گذشته بیش از 400 هزار تن از شهروندان افغانستان مقیم کشورهای همسای به وطن خود بازگشتند. حدود 9.4 میلیون نفر در افغانستان به کمکهای انسان دوستانه نیاز دارند.
این کشور بیش از 3 میلیون پناهجو دارد. 67 درصد آنها به دلیل مشکلات امنیتی و 33 درصد نیز به دلیل خشکسالی و بلایای طبیعی مجبور به ترک خانه های خود شده اند.
بیشتر خانوادهها در اردوگاه های پناهجویی کابل زندگی می کنند. وضعیت اردوگاهها در سالهای اخیر وخیمتر شده است. امکان دسترسی به درمان و آموزش تقریبا وجود ندارد.
