07 اکتبر 2017•بهروزرسانی: 08 اکتبر 2017
آنکارا/ ژیلا محمدخانی/ خبرگزاری آناتولی
حسین علیزاده پژوهشگر ایرانی «مرکز مطالعات صلح فنلاند» طی سخنانی در نشست «روابط ایران - روسیه و بازتاب آن در سوریه» در مرکز مطالعات ایران «ایرام» در آنکارا٬ گفت: "روسیه نمی خواهد با ایران روابط بلند مدت و استراتژیک داشته باشد و نشان می دهد که صرفا در راستای منافعش با ایران همکاری می کند. رسیدن و تسلط بر خلیج همواره هدف روسیه بوده است".
علیزاده افزود: "حضور روسیه در نوژه دلالت بر همکاری دو کشور دارد که در اصل در راستای منافع روسیه است. این اولین قدم مسکو برای رسیدن به خلیج است. چراکه روسیه در طول تاریخ، استراتژی حضور در سه دریا را دنبال کرده است. استراتژی حضور روسیه در دریای سیاه و مدیترانه و خلیج سبب حضورش در سوریه شد. روسیه با هدف مهار آمریکا در این مناطق حضور داشت و در حقیقت خواست تا موجودیت خود را در این مناطق نشان دهد. روسیه پوتین در فکر حضور در این سه دریا بود".
وی با اشاره به اینکه روسیه تمامی تحریمهای شورای امنیت علیه ایران را امضا کرده است، تصریح کرد: "روسیه در تمامی تحریمهای شورای امنیت علیه ایران امضا داشته است. ولی هیچ گاه در مورد سوریه هیچ تحریمی را امضا نکرد".
پروفسور صالح یلماز، استاد دانشگاه یلدریم بایزید آنکارا نیز در این نشست گفت: "در اصل ایران گزینه و همکار دیگری ندارد و مجبور به همکاری با روسیه است. روسیه با حفظ اسد در میان کشورهای خاورمیانه روند تغییرات را در راستای اهداف خود تغییر داد". یلماز در ادامه افزود: "روابط تاریخی دو کشور ایران و روسیه همواره بر اساس رقابت بوده است. علت همراهی روسیه با تحریمهای اعمال شده علیه ایران نیز ناشی از رقابت با ایران است. در خصوص حضور روسیه در سوریه باید بگویم که روسیه توانست موفقیت بزرگی به دست آورد. در زمانی که حضور گسترده آمریکا در جهان را شاهد بودیم، روسیه توانست بار دیگر حضور خود را در جهان پررنگ تر کند".عبدالسلام سلیمی روزنامه نگار نیز در این نشست گفت که کارشناسان ایرانی منتقد حضور این کشور در سوریه هستند.
او با اشاره به مخالفتهای داخلی با همکاری ایران و روسیه در سوریه، گفت: "کارشناسان ایران منتقد همكارى ایران با روسيه در سوریه هستند. حتى موافقان دخالت ايران در سوريه نسبت به همكاری مسكو و تهران در اين كشور انتقاد دارند. اما اینکه علیرغم این مخالفتها ایران نمی تواند با روسیه قطع رابطه داشته باشد چند علت اصلی دارد".
وی با اشاره به مواردی که ایران را ناگزیر به همکاری با روسیه کرده است، ادامه داد: "اولین مورد اینکه چون انقلاب ایران یک انقلاب چپ بوده است. ایران بعد از انفلاب رابطه اش با اروپا قطع شد ولی هیچگاه با شرق رابطه اش قطع نشد. علت دوم ارتش ایران است که یک ارتش غربی و لیبرال است. دانش علمی سپاه بر اساس روسیه شکل گرفته است. ایران بعد از چهار دهه اکنون در موضع دفاعی قرار گرفته است. وجهه ایران در افکار عمومی خدشه خورده است. ایران برای حفظ خود بر استراتژی دفاعی تکیه کرده و برای حفظ خود از لحاظ نظامی و دفاعی نیاز به روسیه دارد".
گفتنی است، نشست « روابط ایران - روسیه و بازتاب آن در سوریه» امروز از سوی مرکز مطالعات ایران «ایرام» و «مرکز مطالعات معاصر حرمون» با حضور اساتید٬ کارشناسان و دانشجویان در سالن کنفرانس ایرام در آنکارا برگزار شد.
