مقاله وزیر خارجه ایران در روزنامه «ینی‌شفق» ترکیه

استانبول/خبرگزاری آناتولی

محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه ایران طی مقاله ای در روزنامه «ینی‌شفق» ترکیه تحت عنوان "مسائل را در میز مذاکره حل کنیم" اظهار داشت: "ایران آمادگی خود مبنی بر تاسیس نهاد امنیتی مشترک برای خروج از دهلیز تاریکی که نیروی تمام کشورهای منطقه را فرسوده می کند را بارها از طرق مختلف بیان کرده است".

او هدف ایران از "پیشنهاد بازسازی منطقه" را "نه کنارگذاشتن تفاوت دیدگاه ها بلکه تامین منافع تمام کشورهای منطقه" دانست و گفته است:

"بازسازی، جهت مقابله با تسلط کشورهای قدرتمند بر دیگران است. امنیت مشترک ما و همسایگان آبی-خاکی مان بر اصولی چون حق حاکمیت ملی و عدم دخالت در امور داخلی همدیگر استوار است.

ایجاد نهاد مشترک امنیتی کنش های اعتمادزایی چون زیارت های متقابل هیات های نظامی، شفافیت در فعالیت و کاهش بودجه نظامی، را ایجاب می کند".

ظریف رابطه دوستانه رژیم سابق ایران با اسرائیل و نقش محمدرضا پهلوی شاه در امضای پیمان کمپ دیوید را برخلاف خواست اکثریت مردم کشورش ارزیابی کرده و آورده است:

"انقلاب ایران و رهبر آن به این دلیل که مساله فلسطین را به عنوان آرمان خود برگزیده بودند هیچ گاه به سازش نیندیشیده و آماده پرداخت هزینه آن نیز بوده اند.

جمهوری اسلامی ایران درد فلسطین را، همانند دردهای سایرهمسایگان مسلمان و دوست، مساله خود و آزادی و امنیت آنها را بسان آزادی و امنیت خود می داند".

وی حضور نیروهای خارجی در منطقه را "مانعی برای برقراری صلح" دانسته و با یادآوری "تحریک صدام برای حمله به ایران و کویت و سپس ساقط کردن وی"، به "حمایت از القاعده و طالبان در افغانستان و حمله به این کشور برای بیرون راندن آنها" اشاره و تصریح کرده است:

"آنها دوباره گروه دیگری را به بهانه مبارزه با گروه های افراطی و با هدف اشغال سوریه و نابودی این کشور به کار گرفتند. باید پرسید این تحولات چه سودی برای منطقه و دنیا داشته است. خاورمیانه نیز تدریجا به محلی عاری از حداقل های امنیتی و جعرافیای رقابت های مذهبی، قبیله ای و قومی تبدیل شده است".

وزیر امور خارجه ایران در ادامه ملت های مختلف خاورمیانه را "بهم پیوسته و دارای تاریخ مشترک" عنوان کرده و اظهار داشته است:

"نمی خواهیم دوباره شاهد جنگ های خونین و طولانی باشیم. لذا تفاوت دیدگاه های‌مان را باید در میز مذاکره و نه در میدان های جنگ مطرح کنیم.

تشویق گردشگردی بین کشورهای‌مان، سرمایه گذاری مشترک در امنیت هسته ای و نیز اقدامات آسان تری چون مدیریت بحران و آلودگی محیط زیست سرآغاز «نهاد امنیتی مشترک» مذکور است.

ایران همانند گذشته دست دوستی خود را با صداقت به همسایگان خود دراز می کند. این نه یک اقدام نمادین، بلکه یک انتخاب استراتژیک برای ایران است. اگر ما راه صلح را انتخاب نکنیم، نسل های آینده فرصت گفتگو را نخواهند یافت".