مهاجران افغان مقیم ایران نماینده ای در المپیک ریو2016 ندارند

تهران/ خبرگزاری آناتولی

اعضای شورای عالی ورزش مهاجران افغانستانی مقیم ایران با حضور در دفتر خبرگزاری آناتولی ترکیه در تهران از مشکلات سر راه ورزشکاران شان برای شرکت در مسابقات المپیک 2016 که چند روز دیگر در برزیل برزگزار می شود سخن گفتند.

خانعلی هدایت مربی فوتبال و رئیس شورای ورزشی افغان های مهاجر در ایران در این زمینه گفت: «کیمیا یوسفی دونده افغان حاضر در المپیک ریو، ساکن شهر مشهد بود، ولی برای این که بتواند دربازی های المپیک امسال شرکت کند، اقامت خود ایران را رها کرده به افغانستان برگشت.»

به گفته هدایت روح الله نیکپا قهرمان مدال آور المپیکی افغانستان در رشته تکواندو نیز در ایران بزرگ شده و زیر نظر همایون رضایی، مربی تکواندو افغان که در میزگرد حضور داشت تمرین کرده است. او هم برای این که بتواند در المپیک شرکت کند، 13 سال پیش از ایران رفت. او در این دوره المپیک پرچم دار کاروان افغانستان است.

نخبگان ورزشی که نمی توانند در مسابقات بین المللی شرکت کنند

طبق اعلام مرکز آمار ایران حدود 3 میلیون نفر مهاجر افغانی در ایران زندگی می کنند. هدایت از جمعیت 300 هزار نفری جامعه ورزشکاران افغان خبر می دهد و می گوید:« ما در رشته های بسیاری ورزشکار داریم. برای هر رشته هم کمیته ای تشکیل داده ایم و یکی از مربیان با سابقه آن رشته از طریق انتخابات مسئول آن رشته شده است». افغان ها به رشته های رزمی علاقه فراوانی دارند.

رئیس شورای عالی ورزش مهاجرین افغانستانی مقیم ایران با اشاره به اینکه شورای ورزشی 58 رشته را که افغان ها در آن فعال هستند و ورزشکاران نخبه پرورش داده اند را شناسایی و ثبت کرده است می گوید:« اما این ورزشکان نمی توانند در عرصه بین المللی حضور داشته باشند.» وی در این باره توضیح می دهد:« ما مهاجر هستیم. کارت اقامت در ایران داریم. برای خروج از کشور باید پاسپورت داشته باشیم. مهاجران افغان پس از 40 سال هنوز مهاجر هستند و قوانین ایران برخلاف سایر کشورهای مهاجر پذیر هیچ وقت اجازه تابعیت گرفتن نمی دهد. از طرفی اگر بخواهیم به افغانستان برویم و درخواست پاسپورت بدهیم آن وقت دیگر اجازه اقامت در ایران نداریم».

«ورزشکار را تا زمانی که مسابقه ندهد نمی توان محک زد» هدایت این جمله را می گوید و ادامه می دهد:«ما اجازه حضور در مسابقات کشوری ایران را هم نداریم. مگر این که خودمان در هر رشته ورزشی تیمی در لیگ ایران ارائه دهیم که این هم به دلیل ضعف مالی و حامی نداشتن امکان پذیر نیست.» با این شرایط ورزشکاران افغان می توانند فقط در مسابقات بین المللی که در ایران برگزار می شود و با عنوان تیم ملی افغانستان شرکت کنند، که البته در این صورت باید با مسئولان ورزش افغانستان هماهنگ باشند.

سازمان ملل حمایت کند، المپیکی شویم

«معصومه محمدی» قهرمان ورزشی بانوان افغان در رشته کیک بوکسینگ است. او معتقد است اگرچه قوانین ایران سخت و دست و پاگیر است اما با این حال کمیساریای عالی پناهندگان در سازمان ملل هم حمایت خاصی از آنها نمی کند. محمدی توضیح می دهد:« ما به راحتی نمی توانیم در دفتر نمایندگی سازمان ملل حضور داشته باشیم. هر بار به سختی می توانیم وقت ملاقات بگیریم. سازمان ملل تمام نگاه ویژه اش به سمت پناهندگان سوری است و ما را فراموش کرده است».

او درباره شرایط پناهندگان حاضر در المپیک می گوید:« یک مثال خوب در این باره راحله آسمانی، تکواندو کار ایرانی است. او به بلژیک پناهنده شد، در مسابقات انتخابی المپیک با پرچم فدراسیون جهانی تکواندو شرکت و سهمیه کسب کرد. در المپیک ریو هم زیر پرچم IOC که ویژه ورزشکاران پناهنده است مسابقه می دهد. ورزشکاران پناهنده در ایران هم باید از این شرایط برخوردار باشند اما طبق قوانین ایران نمی توانند از این کشور خارج شوند و در مسابقات شرکت کنند».

محمدی با بیان اینکه افغان ها اگر کارت اقامتشان را به ایران تحویل دهند و از افغانستان پاسپورت بگیرند، دیگر پناهنده شناخته نمی شوند، و از فهرست سازمان ملل خارج می شوند، می گوید: «در حقیقت راه از هر طرف برای حضور این افراد در عرصه بین المللی بسته است.»

به المپیک 2024 امید داریم

«همایون رضایی» یکی از مربیان تکواندو افغانستان می گوید:«برای المپیک 2020 که نه اما برای 2024 امید داریم با همکاری ایران و سازمان ملل بتوانیم در مسابقات المپیک شرکت کنیم. بیشترین تعداد مسابقات اپن در ترکیه برگزار می شود. ما حتی تا آنجا هم نمی توانیم برویم چرا که طبق قانون ترکیه باید از افغانستان درخواست ویزا بدهیم، من نمی توانم یک تیم 20 نفره را به افغانستان ببرم و از آنجا درخواست ویزا دهم. کشوری که داعش و طالبان آن را ناامن کرده نمی تواند امنیت ورزشکاران را تامین کند».

رضایی امیدوار است با توجه به این که ایران قطب تکواندو جهان است و مرکز جهانی تکواندو نیز در ایران مستقر است، بتوانند حمایت های فدراسیون ایران را جلب کنند. او ادامه می دهد:« ما به دنبال این هستیم با فدراسیون تکنوادو ایران رایزنی کنیم تا قهرمانان افغان تا المپیک بعدی بتوانند از امکانات این فدراسیون همچون سالن تمرین استفاده کنند تا ما هم سهمی در عرصه بین المللی داشته باشیم. من فکر می کنم مهاجران افغان که در ایران بزرگ شده اند اگر به مقامی هم برسند، برای ایران هم افتخار دارد».

من متعلق به افغانستان هستم

«سید مهدی حسین زاده» قهرمان کیوکوشین کاراته در آسیا است. او که چند دوره قهرمانی مسابقات را در کارنامه خود دارد، هفته گذشته هم سرپرستی تیم ملی افغانستان در مسابقات بین المللی یزد را بر عهده داشت و تیمش بعد از ایران مقام دوم را کسب کرد. او جزو معدود ورزشکاران افغان است که توانسته به لیگ برتر کاراته ایران راه پیدا کند و قرارداد ببندد.

او می گوید:«بارها مرا از مسابقات ایران اخراج کردند اما بعدها دیدند قهرمانی مسابقات مختلف را کسب می کنم. من قهرمان آسیا شدم و حتی از اروپا هم دعوت شدم تا برای آنها بازی کنم، به لیگ ایران دعوت شدم. دو سال است در لیگ برتر بازی می کنم. من حتی از ایران هم پیشنهاد تابعیت و بازی در تیم ملی ایران را داشتم، با این که متولد ایران هستم و اینجا بزرگ شده ام، اما افغانم. من متعلق به افغانستان هستم و می خواهم زیر پرچم افغانستان افتخار کسب کنم».

هدایت، رئیس شورا و مربی تیم فوتبال نیز در ادامه حرف های حسین زاده می گوید:« ما استعدادهای درخشانی در میان فوتبالیست های افغان داریم اما مربیان تیم های لیگ ایران حاضر هستند بازیکن های درجه پایین خارجی را دعوت کنند و هزینه های بسیاری برای آنها بپردازند اما بازیکنان با استعداد افغان را نمی پذیرند.

خانعلی هدایت رئیس شورای ورزشی، جلال محمدی مسئول بخش فرهنگی شورا، همایون رضایی مربی تکواندو و سیدمهدی حسین زاده قهرمان کاراته افغانستان در این میزگرد شرکت کردند که همگی امیدوار بودند با همکاری مسئولان ایرانی مشکلات سر راه ورزشکاران افغان برداشته شود.