15 ژوئن 2016•بهروزرسانی: 16 ژوئن 2016
استانبول/ خبرگزاری آناتولی
به گزارش سایت خبری تحلیلی «کلمه» رسانه جنبش سبز در ایران؛ هفتاد تن از اساتید و شخصیتهای برجسته علمی و برخی اساتید ایرانی در آمریکا و کانادا در نامهای به حسن روحانی رییس جمهور این کشور دربارهی وضعیت رهبران محصور جنبش سبز هشدار داده و خواستار آزادی آنان شدهاند.
به گزارش کلمه، در این نامه با اشاره به سخنان روحانی در ایام انتخابات که خود را حقوقدان معرفی کرده بود، تصریح شده است که در هیچ نظام حقوقی دنیا از جمله فقه اسلامی که پایهی نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران است مجازات شهروندان منتقد بدون حکم دادگاه صالحه هرگز وجاهت قانونی ندارد. تردیدی نیست که زندان خانگی از مصادیق بارز اقدام کیفری است.
در بخشی از این نامه با شرح مختصری از سوابق مدیریت و مسئولیتهای میرحسین موسوی، مهدی کروبی و زهرا رهنورد؛ هشدار داده شده است که اگر اعتراض مسالمتآمیز شخصیتهایی با چنین سوابقی در جمهوری اسلامی تحمل نشود، به طریق اولی اعتراض مسالمتآمیز شهروندان عادی هم تحمل نمیشود.
متن کامل این نامه که همراه با اسامی امضا کنندگان در روزنامه گاردین نیز منتشر شده، به شرح زیر است:
"ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران
جناب آقای دکتر حسن روحانی
ما امضاکنندگان این نامهی سرگشاده، جمعی از اساتید دانشگاههای آمریکای شمالی درخواست انسانی خود را با جنابعالی به عنوان عالی ترین مقام منتخب جمهوری اسلامی ایران در میان میگذاریم.
ما توجه فوری جنابعالی را به وضعیت آقایان میرحسین موسوی و مهدی کروبی، و خانم زهرا رهنورد، سه منتقد جمهوری اسلامی که از بهمن 1389 (فوریه 2009) در حصر خانگی به سر میبرند خواستاریم. بیش از شش سال میگذرد که این سه تن گرفتار تنگنای مجازاتی ناروا هستند که بیماریهای حادّ نیز بر آ
مزید گشته است — آقای کرّوبی 79 سال، آقای موسوی 75 سال، و خانم رهنورد 71 سال دارند. خواسته ما بیش از هر چیز خواستهای انسانی و اخلاقی است.
جناب آقای رئیس جمهور!
به یاد داریم که شما در مبارزات انتخاباتی سال 1392 (2013)، خود را حقوقدان معرّفی کردید، و اینک ما عرضه این درخواست به حضور شخصی حقوقدان را شایسته میدانیم. در هیچ نظام حقوقی دنیا از جمله فقه اسلامی که پایهی نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران است، مجازات شهروندان منتقد بدون حکم دادگاه صالحه هرگز وجاهت قانونی ندارد. تردیدی نیست که زندان خانگی از مصادیق بارز اقدام کیفری است.
میرحسین موسوی آخرین نخست وزیر جمهوری اسلامی ایران که از سال 1360 تا 1368 (1981-1989) نخست وزیر بوده، مهدی کروبی دو دوره ریاست مجلس شورای اسلامی یعنی پارلمان ایران را در سال های 1368 تا 1371 (1989-1992) و 1379 تا 1383(2000-2004) به عهده داشته، و خانم زهرا رهنورد از سال 1375 تا 1385 (1996-2006) به مدت هشت سال رییس دانشگاه الزهراء در تهران بوده است. آقایان کروبی و موسوی هر دو در انتخابات ریاست جمهوری سال 1388(2009) نامزد شده بودند و همگام با بخش متنابهی از مردم ایران به تدلیس در نحوه برگزاری و تقلب در اعلام نتایج اعتراض نمودند. اگر اعتراض مسالمتآمیز شخصیتهایی با چنین سوابقی در جمهوری اسلامی تحمل نشود، به طریق اولی اعتراض مسالمتآمیز شهروندان عادی هم تحمل نمیشود.
ما اطلاع داریم که رفع حصر این سه نفر فراتر از اختیارات قوّه مجریه در جمهوری اسلامی است، اما آن چه ما را به نوشتن این نامه خطاب به جنابعالی برانگیخته، اعتراض به سکوت و بیاعتنایی در قبال چنین امر نافی قانون و ناقض عدالت است. مادام که قدمهای مؤثر در جهت حل این مشکل برداشته نشود، ولو در حدّ فراهم ساختن مقدّمات برگزاری محاکمه متهمان در دادگاه عمومی صالح، جامعه جهانی نمیتواند عزم دولت شما را در اجرای اصلاحات داخلی به منصه تأیید برساند.
آقای رئیس جمهور!
ما از جنابعالی مصرانه درخواست میکنیم اقدامات عاجل و موثر خود را برای رفع حصر آقایان میرحسین موسوی و مهدی کروبی و خانم زهرا رهنورد را آغاز کنید. ما هم چنین از شما تقاضا می کنیم با رعایت تعهد خود آزادی همه زندانیان سیاسی که غیرعادلانه محبوس شدهاند را به ارمغان آورید. اگر رفع حصر از توان شما بیرون است، آن چنان که آقای کروبی در نامه سرگشاده مهم مؤرّخ 21 فروردین 1395 (09.04.2016) خطاب به شما مطرح کرد، حداقل مقدمات محاکمهی علنی و عادلانه آن ها را مطابق قانون اساسی جمهوری اسلامی فراهم کنید تا از خود مطابق قانون دفاع کنند.
از توجه جنابعالی سپاسگزاریم.
با احترام "
