05 ژانویه 2018•بهروزرسانی: 07 ژانویه 2018
آنکارا/ ژیلا محمدخانی/ خبرگزاری آناتولی
پنلی با عنوان «ابعاد منطقه ای و جهانی بحران ایران» با حضور کارشناسان و دانشجویان در سالن کنفرانس موسسه تحقیقات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی (SETA) در آنکارا پایتخت ترکیه برگزار شد.
- حقی اویغور، معاون رئیس مرکز مطالعات ایرانی آنکارا (ایرام) به عنوان اولین سخنران این نشست گفت: «این تظاهرات در مشهد شروع شد. این شهر از اهمیت سمبولیکی برای ایران برخوردار است. شعارهای مردم در تظاهرات مشهد، نخست اقتصادی و علیه روحانی بود. روند اعتراضات کنونی بسیار متفاوت است و عمدتا در شهرهای غرب ایران روی می دهد. این تظاهراتها فاقد رهبری هستند.
وی در ادامه افزود: «در حال حاضر فراخوان مسلح شدن مردم از سوی مخالفین صورت گرفته که این نخستین بار است که بعد از انقلاب در ایران چنین روندی آغاز شده است».
- پرفسور کمال اینات، رئیس پژوهشگاه خاورمیانه و استاد دانشگاه سقاریای ترکیه به عنوان دیگر سخنران این پنل اظهار داشت: «برای فهم رویکرد آنکارا در قبال بحران ایران باید ابتدا به این دقت کنیم که درک مردم ترکیه از حوادث اخیر ایران چگونه بوده است؟ درک مردم ترکیه از ایران نه عقلانی بلکه بسیار احساسی است. نوع درک ترکیه در قبال ایران از فاکتورهای داخلی و خارجی نیز نشات می گیرد. یکی از فاکتورهای داخلی تاثیر اقدامات فرقه تروریستی فتو است که تا مدتها می خواست یک درک منفی از ایران را در جامعه ترکیه رواج دهد».
اینات افزود: «مورد دیگر خطاهای اساسی ایران مثل سیاستهای توسعه طلبانه این کشور در خاورمیانه است. مثلا در حلب و موصل و غیره. این اقدامات باعث ایجاد و گسترش ترس و یک سیاست آنتی ایران در منطقه شده است. ترکیه از تظاهرات اعتراضی و بحران کنونی در ایران استقبال نکرد».
- قیلیچ بوغرا کانات از محققین بنیاد تحقیقات سیاسی٬ اقتصادی و اجتماعی (SETA) به عنوان دیگر سخنران این پنل گفت: «سیاست خارجی ترامپ و آمریکا در یک سال گذشته غیر قابل پیش بینی بوده است. ترامپ افرادی مخالف ایران بودند را انتخاب کرده است. واکنشهای مختلف واشنگتن بعد از وقوع تظاهرات در ایران نشان می دهد که هنوز تصمیم مشخصی برای حوادث ایران ندارند. بعد از این تظاهرات، سه نوع واکنش مشخص در آمریکا بروز یافت.
وی در ادامه تصریح کرد: توئیتهای ترامپ در راستای خدمت به سیاست داخلی و تمییز بین خود و روسای جمهور سابق است. کسانی نیز در آمریکا خواهان تغییر رژیم ایران و حمایت از تظاهرات هستند. گروهی نیز سربازان و رئالیستهایی هستند که خواهان ایجاد بی ثباتی در داخل ایران هستند تا این کشور به مسائل داخل پرداخته و نفوذ و فعالیتش در منطقه کمرنگ شود. رویکرد وزارت خارجه آمریکا نیز متفاوت است. این وزارتخانه در خصوص نقض حقوق بشر در ایران همواره سخن می گوید و نه از تغییر رژیم، بلکه از رفورم در ایران حرف می زند.»
