قونیه/خبرگزاری آناتولی
مصطفی کارادوغان، از استادان و هنرمندان در زمینه فرشهای دستباف که در منطقه «سارایاؤنو» استان قونیه ترکیه فعالیت کرده است، برای حفظ آخرین نمونههای فرش لادیک که شهرت جهانی دارد و تا همین اواخر از مراکز مهم فرش دستباف، گلیم و سجاده محسوب میشد، تلاش میکند. ( Serhat Çetinkaya - خبرگزاری آناتولی )
مصطفی کارادوغان، از استادان و هنرمندان در زمینه فرشهای دستباف که در منطقه «سارایاؤنو» استان قونیه ترکیه فعالیت کرده است، برای حفظ آخرین نمونههای فرش لادیک که شهرت جهانی دارد و تا همین اواخر از مراکز مهم فرش دستباف، گلیم و سجاده محسوب میشد، تلاش میکند.
فرش لادیک که از دید و کیفیت و زیبایی خاصی برخوردار است، با رنگ و نقوش بی نظیر و با استفاده از نخهای پشمی تا 10 سال پیش در این محله بافته میشد.
این قالی که در هر متر مربع آن 200 گره بافته میشود٬ پس از فرش «هَرَکه»(Hereke) در جایگاه دوم باکیفیتترین قالیهای ترکیه قرار دارد.
فرش لادیک که از جمله آثار فرهنگی مهم آناتولی بوده و قدمت آن تا قرن هفدهم بازمیگردد، با گذشت زمان و گسترده شدن تولید صنعتی و همچنین هزینه بالای تولید دستی٬ جایگاه سابق خود را از دست داده است.
مصطفی کارادوغان61 ساله که از آخرین نمونههای این فرش نگهداری میکند٬ در مصاحبه با خبرگزاری آناتولی گفت که سعی دارد برای محافظت از فرشهای دستباف تاریخی لادیک، نام آن را زنده نگه دارد.
وی با اشاره به اینکه در گذشته خریداران در استانبول و آنکارا آرزوی فرش یک ساله لادیک را داشتند تصریح کرد که دیگر هیچ فردی سراغی از این فرشهای دستباف نمیگیرد.
این استاد و هنرمند که 40 در زمینه فرشهای دستباف فعالیت کرده است، گفت: "قالی لادیک بسیار با ارزش و گرانبهاست، اما امروز به اندازه فرشهای ماشینی ارزش اقتصادی ندارد. من تمام مواد، نخ ها، پشم، طرحها و وسایل تولید آن را در اختیار دارم اما دیگر به درد نمیخورد".
او افزود: "پیشتر «سومربانک» یک بازار آماده برای ما بود که در ترکیه و خارج از کشور فروشگاههای زیادی داشت. پس از بسته شدن سومربانک، تولید قالیهای لادیک نیز به تدریج پایان یافت".
