استانبول/ صفا موتلو/ خبرگزاری آناتولی
در تمدن عثمانی که آداب ترک و اسلامی را از سلجوقیان به ارث برده، به زندگی انسانها تا حتی جاندارانی چون پرندگان اهمیت بسیاری داده شده و در ساخت بناها برای مردم و بهرهبرداری عمومی حتی پرندگان نیز مورد توجه قرار گرفته و برای آنها نیز مامنی امن در کنار انسانها ساخته میشد. ( Sefa Mutlu - خبرگزاری آناتولی )
در تمدن عثمانی که آداب ترک و اسلامی را از سلجوقیان به ارث برده، به زندگی انسانها تا حتی جاندارانی چون پرندگان اهمیت بسیاری داده شده و در ساخت بناها برای مردم و بهرهبرداری عمومی حتی پرندگان نیز مورد توجه قرار گرفته و برای آنها نیز مامنی امن در کنار انسانها ساخته میشد.
در این زمینه «خانه پرندگان» که به عنوان لانههای گونههای مختلف پرندگان سطح شهر بر دیوارهای مساجد، کاخها، چشمهها و بناهای مشابه ساخته میشدند، گویای مهر و محبت انسانی تمدن فوق نسبت به جانداران بوده که همواره به دیده مرحمت به آنها مینگریسته است.
ادموندو دی آمیکیس، نویسنده ایتالیایی بخش مهمی از کتاب سفرنامه «استانبول» را به مهربانی با حیوانات در تمدن عثمانی و بالاخص پرندگان اختصاص داده است.
تمدن عثمانی ارزشهای مادی و معنوی که دنیای معاصر از اعطای آن به جامعهاش عاجز است را در مرز و بوم خود محقق کرد.
در بخشی از این کتاب با اشاره به این موضوع عنوان شده است: صدای آواز گونههای مختلف پرندگان در لانههایی که ترکها با خونگرمی و محبت در مساجد، پارکها، کاخها و باغها ساختهاند، به گوش میرسد.
امپراتوری عثمانی همچنین با تاسیس موسسهای به نام «غریبخانه لکلکها» جهت رسیدگی به وضعیت لکلکهای شهر به پرندگان اهمیت بسیاری میداد.
امروز نیز از «خانههای پرندگان» که در آثار به جا مانده از آن دوره دیده میشوند، به عنوان نماد عشق و محبت گذشتگان به تمامی جانداران برای نسلهای آینده یاد میشود.
