15 دسامبر 2018•بهروزرسانی: 17 دسامبر 2018
دوحه/ خبرگزاری آناتولی
ابراهیم کالین، سخنگوی ریاست جمهوری ترکیه در نشست « شناخت نقش اروپا: مدیریت پلاریزه شدن در منطقه منا» که در چارچوب هجدهمین نشست تخصصی دوحه با محوریت « دیپلماسی، مذاکره و تنوع» برگزار شد، سخنرانی کرد.
کالین در این نشست در رابطه با عملیات ارتش ترکیه علیه مواضع گروه تروریستی ی.پ.گ/ پ.ک.ک در شمال سوریه گفت: نمیتوانیم پ.ک.ک یا ساختارهای شبه دولتی که از سوی شاخه آن در سوریه مدیریت میشوند، را نادیده بگیریم زیرا تهدید مستقیم برای امنیت ملی ما به شمار میرود. تمهیدات لازم برای دفاع از مرزهایمان را اتخاذ میکنیم، این موضوع تنها برای منافع نفع ما نبوده و به نفع تمامیت ارضی سوریه هم هست.
وی در ادامه تصریح کرد:
''آمریکا به سه دلیل اصلی در سوریه حضور دارد که شامل مبارزه بیوقفه با داعش، تامین تمامیت ارضی مبتنی بر ثبات و امنیت و آنگونه که خود به وضوح نیز اذعان میکنند، خروج نیروهای ایرانی از سوریه است.
در آخرین دیدار با مقامات آمریکایی تاکید کردم که دو هدف اصلیتان را درک میکنم اما برای هدف سوم نیاز به شانس دارید. نمیدانم نیروهای ایرانی را چگونه میتوانید خارج کنید و نمیتوانم درک کنم که چرا این موضوع را در میان اهداف خود قرار دادهاید.
سوریه از موضوع اصلی خود دور و به میدانی برای زورآزمایی تبدیل شده است. از این رو نیازمند رهبری برای حل این وضعیت که تهدیدی برای همگان به شمار میرود، است.
کشورهای اروپا باید به این نتیجه برسند که تعیین کننده سیاستهایشان در قبال فلسطین و سوریه، خود هستند یا باید منتظر اشارات آمریکا بمانند. بسیاری معتقدند که اروپا در برخی امور ژئوپولتیک تمایل به صبر برای دیدن رویکرد آمریکا داشته و بر اساس آن موضع خود را اتخاذ میکند.
در مسئله سوریه نه تنها کشورهای اروپایی که کشورهای اسلامی نیز باید به سرعت وارد عمل شوند. اروپا و اروپاییها کجای حلقه آتش سوریه قرار دارند؟ میدانیم که آمریکا اقتصاد قدرتمند و ارتش عظیمی برخوردار بوده و طبعا در این بازی نقش دارد اما با اروپا نیز میتوان کارهای بسیاری کرد، مسئله مهاجرت تنها یک بعد از این اقدامات بود. اما روند سیاسی که اروپا بسیار محتاطانه به آن نگاه میکند نیز ابعاد دیگر این موضوع است. در جریان اجلاس 27 اکتبر استانبول برای نخستین بار روسیه، فرانسه و آلمان، کشورهای گروه آستانه و گروه کوچک را گردهم آوردیم که دو دستاورد مهم توافق برقراری آتش بس در ادلب و کمیته قانون اساسی را در پی داشت. اگرچه در این خصوص پیشرفتهایی حاصل شد اما کافی نیست و هنوز اقدامات بسیاری برای انجام دادن در سوریه وجود دارد.
کسی از محتوای «قرارداد قرن» که دولت آمریکا در حال تدوین آن در موضوع فلسطین است، خبر دارد؟ از آن مهمتر اروپا در این مورد چه جایگاهی داشته و چه سهمی برعهده دارد؟ نمیتوانیم اجازه بدهیم که تلآویو و واشنگتن مطابق میل خود عمل کنند. بلکه باید رویکرد حساستری اتخاذ کرد، باید با قدرت بیشتر، ثبات سیاسی و مدیریت نیرومندتر برای برقراری عدالت و توازن در فلسطین وارد عمل شد.
فلسطین همواره با موضع یکجانبه مواجه بود، قربانیان متهم شدند و همچنان هم در اشغال به سرمیبرند. اروپا کجاست؟ راه حل ترکیه یا کشورهای عربی چیست؟ از همین جا کشورهای جهان اسلام را به اتخاذ تمهیدات لازم در این خصوص فرامیخوانم. مشکل بیرون نیست بلکه در میان خودمان به دنبال منبع و منشا آن باشیم.''
