کورتولموش: شریک خوب برای آمریکا و روسیه، ترکیه است
معاون نخست وزیر ترکیه گفت شریک خوب برای آمریکا و روسیه از لحاظ منافع این دو کشور در سیاستهای جدید خاورمیانه، ترکیه است.
استانبول/ خلیل ابراهیم باشر/ خبرگزاری آناتولی
نعمان کورتولموش، معاون نخست وزیر ترکیه در برنامه زنده تلویزیونی شبکه خبری ان تی وی کشور با بیان اینکه شریک خوب برای آمریکا و روسیه از لحاظ منافع این دو کشور در سیاستهای جدید خاورمیانه، ترکیه است، گفت: "ممکن است سعی کنند به واسطه جنگهای نیابتی یعنی با عروسکهای خیمه شب بازیشان برای به دست آوردن مساحت بیشتری در منطقه، نیروهای منطقهای ایجاد کنند ولی این امر همیشگی و ماندگار نیست. به هیچ وجه جنگهای نیابتی تداوم پیدا نمی کند، هیچ کشوری نمی تواند به تنهایی به نتیجه برسد".
وی افزود: "اگر خواستار تداوم این جنگهای نیابتی هستند، به صراحت می گویم دیگر آمریکا و روسیه به نقطه درگیر شدن می رسند. برای جلوگیری از این مساله و ایجاد تعادل جدی مجبور هستند با ترکیه همکاری کنند. آینده، این را نشان خواهد داد.
کورتولموش ادامه داد: به نظر ما باید عملیاتهای منبج و رقه هماهنگ با این کشورها صورت بگیرد، ولی حساسیت خود در رقه را نیز بسیار روشن مطرح می کنیم. اگر قرار است برای خارج کردن یک گروه تروریستی از آن منطقه با گروهی تروریستی دیگر همکاری کنند، ترکیه وارد چنین سناریویی نمی شود.
وی تصریح کرد: همانطور که رئیس جمهورمان و ما می گوییم ترکیه چشم به خاک کشوری ندارد، ما این عملیاتها را برای ماندن در آنجا (سوریه) و به دست گرفتن کنترل شهرهای آن انجام نمی دهیم. عملیاتهای بعدی را نیز به این منظور انجام نخواهیم داد. ما این عملیاتها را برای نجات مردم آن منطقه، برقراری صلح و مدیریت شهرها توسط مردم آن انجام می دهیم.
کورتولموش گفت: اوضاع در سوریه پس از 6 سال به دنبال بازی بزرگ شطرنج به این نتیجه رسیده است. سه سال اول آن جنگ داخلی، سه سال بعدی نیز جنگ نیابتی است. تقریبا تمامی ارتشهای جهان و نیروهای منطقهای و جهانی در آنجا حضور دارند. تعداد زیادی گروه تروریستی در آن منطقه هستند. سوریه و عراق را تبدیل به ویرانه کردند. ولی حالا به نقطهای رسیدند که هیچ کدام از کشورها نمی توانند به تنهایی این مشکل را حل کنند. نه روسیه، نه آمریکا نه کشور دیگر توانایی و قابلیت حل این مساله به تنهایی را ندارند. باید نقطه مشترک همه ما این باشد؛ چطور در سوریه صلح را برقرار خواهیم کرد؟ صلح پایداری که مردم می خواهند را چطور تامین خواهیم کرد؟ نقطه اولی که باید روی آن تمرکز کنیم، این است.
