23 آگوست 2019•بهروزرسانی: 24 آگوست 2019
واشنگتن/ خبرگزاری آناتولی
لیانچائو هان، معاون سازمان مردم نهاد «اقدامات نیروی شهروندان برای چین» طی نشستی در واشنگتن، پایتخت آمریکا اعلام کرد که دولت چین از مردم اویغور ترکستان شرقی (سینجان) به عنوان نیروی کار مجانی برای تولید پنبه استفاده میکند.
هان که در نشست «بیگاری محکومان در سینجان» سخنرانی میکرد، با قرائت بخشهایی از گزارش این سازمان درباره سیاست بیگاری کشیدن دولت چین از مسلمانان اویغور و اقدامات غیرانسانی این کشور در منطقه مذکور گفت:
"چین برای مجازات مخالفین خود در منطقه خودمختار سینجان شمار زیادی اردوگاه کار اجباری راهاندازی کرده است. به همین دلیل نیز هم اکنون 84 درصد تولید پنبه چین که در صنعت پوشاک داخلی و همچنین سایر کشورها کاربرد دارد، در سینجان تولید میشود. این وضعیت نیز به شکل مستقیم با کار طولانی و مشقتبار هزاران انسان در سینجان که بیشترین تعداد زندان در سرتاسر چین را دارد، مرتبط است".
هان در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به آماری که مدت کوتاهی پس از انتشار در پایگاه اینترنتی حزب خلق چین (CCP) از سایت حذف شد، تصریح کرد: چین با اعمال سیاست ظالمانه در سینجان به دنبال سود اقتصادی بدون هزینه و ایجاد ثبات سیاسی در منطقه است.
طاهر حمود، از اهالی منطقه خودمختار ترکستان شرقی که مدتی در اردوگاه های کار اجباری چین زندانی بوده نیز در این نشست در مورد تجربیات خود گفت: هنگامی که میخواستم برای تحصیل دانشگاهی به ترکیه بروم به اتهام تلاش برای خارج کردن اطلاعات حساس کشور به خارج دستگیر شدم. به اردوگاه های کار اجباری سینجان منتقل شدم و به همراه سایر بازداشتیها مرا مجبور کردند تنها برای چند وعده غذا در مزارع پنبه و کورههای آجرپزی کار کنم.
حمود درباره تجربه خود در اردوگاه های کار اجباری چین در منطقه سینجان ادامه داد: در بندی که من نگهداری میشدم 250 متهم سیاسی دیگر نیز نگهداری میشدند. شرایط زندگی و کار بسیار دشوار بود. در سلولهای دو متر مربعی زندگی میکردیم و تنها روزهای یکشنبه تعطیل بودیم. به خاطر این شرایط نیز همه مریض شدند و ضایعات دائمی در بدن ما به وجود آمد. هیچ مزدی هم در ازای کار خود دریافت نمیکردیم.
لوییسا گرووه، هماهنگ کننده روابط خارجی «پروژه حقوق بشر اویغور» نیز طی سخنان خود در نشست «بیگاری محکومان در سینجان» با بیان اینکه هنوز هم شرکتهایی مانند دیزنی، آدیداس، رالف لاوورن، تومی هیلفینگر، نایک، گوجی، آرمانی و بسیاری از شرکت شناخته شده دیگر اروپا و آمریکا به خرید پنبه تولید شده در منطقه سینجان ادامه میدهند، اظهار داشت:
"برخی از تولید کنندگان غربی هنگامی که از شرایط تولید پنبه خریداری خود از چین اطلاع یافتند، به خرید این محصول از چین پایان دادند. اما عمده فروشندگان چینی با تغییر اسامی شرکتها و با روشهای پنهانی به فروش پنبه ادامه میدهند. دولت چین نیز سعی میکند اتهامات وارده به این شرکتها در مورد بیگاری کشیدن و ظلم به اویغورها در روند تولید پنبه را پنهان کند".
گرووه همچنین اضافه کرد: چین به منطقه سینجان به عنوان یک آزمایشگاه و تامین کار مجانی مینگرد و از ترکهای اویغور به عنوان نمونههای آزمایشگاهی استفاده میکند. بسیاری از فنآوری های نوین و ناشناخته در این منطقه و بر روی اویغورها آزمایش میشود.
بسیاری از نهادهای مدنی بینالمللی مانند «عفو بینالملل» و «دیدبان حقوق بشر» از نقض سیستماتیک حقوق اویغورها توسط دولت کمونیست چین خبر میدهند. درحالی اقدامات ظالمانه چین علیه ترکهای اویغور با اعتراض کشورهای اروپایی، ترکیه، آمریکا و بسیاری از کشورهای جهان روبرو بوده که برخی کشورها همچون روسیه، عربستان سعودی، جمهوری اسلامی ایران و رژیم بشار اسد در سوریه از اقدامات چین علیه مسلمانان اویغور حمایت میکنند.
سازمان دیده بان حقوق بشر (HRW) در گزارش خود درباره اقدامات چین در ترکستان شرقی، تاکید کرده که دولت پکن تحت عنوان "تدابیر پلیسی پیشگیرانه" بسیاری از اویغورهای بیگناه را بدون هیچ روند قضایی در اردوگاه های اجباری محبوس کرده است. پکن در اکتبر 2018 به وجود پایگاههای نظامی سری در منطقه سینکیانگ (سینجان) که در آن مسلمانان نگهداری میشوند، اذعان کرد. چین در توجیه سیاست ظالمانه خود ادعا کرده که این اقدامات برای "مبارزه با تروریسم" صورت میگیرد.
براساس دادههای سازمان عفو بینالملل، پارلمان اروپا و دیده بان حقوق بشر از سرنوشت بسیاری از روشنفکران، دانشمندان، ورزشکاران و هنرمندان اویغور که در «اردوگاههای اجباری» چین به سر میبرند، اطلاعی در دست نیست.
بیش از یک میلیون ترک اویغور به اتهام «افراطگرایی دینی» در اردوگاههای بازپروری اجباری دولت چین در منطقه خودمختار سینکیانگ بازداشت شده اند. دولت چین همواره درخواستهای نمایندگان سازمان های مردم نهاد، حقوق بشری و سازمان ملل متحد برای سفر به منطقه سینجان و بررسی شرایط مسلمانان اویغور از نزدیک را همواره رد کرده است.
