09 دسامبر 2018•بهروزرسانی: 10 دسامبر 2018
آنکارا/ زحل دمیرجی/ خبرگزاری آناتولی
مائونگ زارنی، هماهنگ کننده روابط استراتژیک یک تشکل مردمنهاد موسوم به «ائتلاف روهینگیای آزاد» در مصاحبه اختصاصی با خبرگزاری "آناتولی" به مناسبت 9 دسامبر، روز گرامیداشت خاطره قربانیان نسلکشی بر لزوم تشکیل یک ائتلاف گسترده بینالمللی برای حل بحران آراکان تاکید کرد.
وی در این زمینه تصریح کرد: هیچ حادثه نسلکشی نیست که به تنهایی توسط یک دولت صورت گیرد. در هر حادثه نسلکشی همواره یک ائتلاف حامی رژیمی که مرتکب این جرم شده، است.
زارنی ضمن تاکید بر اینکه بنگلادش با میزبانی از حدود یک میلیون پناهنده روهینگیا متحمل مسئولیت سنگینی شده، اظهار داشت: دولت بنگلادش باید با برگزاری یک کنفرانس بینالمللی در داکا برای تعیین آینده آراکان، جامعه جهانی را به اقدام فوری در این خصوص فراخواند.
وی ادامه داد: بنگلادش باید با کشورهای آمریکای جنوبی و شمالی، اتحادیه اروپا، سازمان همکاری اسلامی و سایر کشورهای مخالف نسلکشی در آراکان یک «ائتلاف جایگزین» در شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد تشکیل دهد.
زارنی طرح بازگرداندن بیش از 700 هزار پناهنده روهینگیا در بنگلادش را به بازگرداندن قربانیان هولوکاست به اتاق های گاز در اردوگاه آشویتس تشبیه کرده و افزود: این امر به منزله خودکشی است؛ چراکه عاملان نسلکشی و راندن اجباری هزاران نفر از مسلمانان آراکان هنوز بر سر قدرت هستند.
وی همچنین با اشاره به گزارش هایی مبنی بر فرار مسلمانان آراکان با قایق از میانمار، گفت که ظلم علیه روهینگیایی ها در این کشور ادامه دارد.
گفتنی است ارتش میانمار در تاریخ 25 آگوست سال گذشته حملات خود به منطقه آراکان را آغاز کرد. در این حملات هزاران غیرنظامی آراکانی جان باخته و حدود 350 روستا توسط ارتش و بوداییان افراطی به آتش کشیده شد.
طبق آخرین گزارش سازمان ملل، شمار مسلمانانی که از 25 آگوست 2017 به این سو از خشونتهای ارتش میانمار و بودائیان افراطی گریخته و به اردوگاهها و اقامتگاههای موقت در حومه کاکس بازار بنگلادش پناه بردهاند به 725 هزار نفر که 60 درصد آنها را کودکان تشکیل می دهند، رسیده است.
از سال 1970 تاکنون 84 درصد از جمعیت 2 میلیونی مسلمانان آراکان در پی خشونتهای ارتش میانمار و بوداییان افراطی به کشورهای اطراف گریختهاند.
سازمان ملل متحد و تشکلات بینالمللی مدافع حقوق بشر خشونت علیه مسلمانان آراکان در میانمار را «پاکسازی قومی» و «نسلکشی» توصیف می کنند.
