21 دسامبر 2020•بهروزرسانی: 22 دسامبر 2020
پکن/ خبرگزاری آناتولی
شو گویشیانگ، معاون مدیر روابط عمومی حزب کمونیست چین در استان سینکیانگ (تُرکستان شرقی)، در مصاحبه با خبرگزاری آسوشیتدپرس از تداوم فشار بر مسلمانان اویغور و نگهداری آنان در اردوگاههای کار اجباری خبر داد.
وی در پاسخ به سوالی مبنی بر امکان کاهش اقدامات امنیتی و فشار علیه مردم اویغور در این منطقه گفت: در حال حاضر نمیتوانیم بی تفاوت بمانیم زیرا تهدیدها هنوز هم وجود دارد. دور بودن چهار ساله از تروریسم به معنای رفع خطر و تهدید نیست.
گویشیانگ تصریح کرد: ما باید در مورد موضوعات مختلف از جمله کمکهای اجتماعی و زمینههایی که موجب تروریسم و افراط گرایی میشود، بیشتر فکر کنیم.
وی با انکار کار اجباری تُرکهای اویغور در منطقه تُرکستان شرقی گفت: از سال 2014 حدود 117 هزار نفر تحت برنامههای آموزشی به سایر مناطق چین انتقال یافتهاند.
او همچنین در مورد مموعنیت واردات کالاها و محصولات تولید شده از منطقه خودمختار سین کیانگ به دلیل کار اجباری اویغورها گفت: نباید تصور کرد که این شرکتها کاملا به بازار ایالات متحده یا برخی از شرکتهای آمریکایی وابستهاند.
چین سالهاست که با اتهام انتقال بیش از یک میلیون نفر از مسلمانان اویغور به اردوگاههای کار اجباری مواجه است. اخیرا نیز اخباری مبنی بر کار اجباری آنان و سایر اقلیتها در مزارع پنبه منتشر شده است.
آدریان زنز، یکی از اعضای بنیاد یادبود قربانیان کمونیسم در واشنگتن که در زمینه مسائل چین فعالیت میکند روز 14 دسامبر گزارشی در مورد کار اجباری اویغورها و سایر اقلیتها در مزارع پنبه را منتشر کرد.
پس از این گزارش شرکتهای مشهور جهان از جمله شرکت پوشاک H&M سوئد، خرید پنبه از منطقه خودمختار سینکیانگ ( تُرکستان شرقی) را متوقف کردند.
گفتنی است بیش از یک میلیون مسلمان اویغور به بهانه «افراط گرایی دینی» در اردوگاههای بازپروری اجباری دولت چین در منطقه خودمختار تُرکستان شرقی (سینکیانگ) تحت بازداشت و شکنجه قرار دارند.
دولت چین درخواست نمایندگان سازمان های مردم نهاد، حقوق بشر و سازمان ملل متحد برای سفر به منطقه و بررسی شرایط مسلمانان اویغور از نزدیک را همواره رد کرده است.
براساس گزارش اخیر سازمان دیدهبان حقوق بشر، دولت چین به بهانه «تدابیر امنیتی پیشگیرانه» بسیاری از اویغورها را بدون هیچ روند قضایی در اردوگاههای اجباری نگه داشته است.
پکن در اکتبر 2018 به وجود پایگاههای نظامی سری در منطقه ترکستان شرقی که در آن مسلمانان نگهداری میشوند، اعتراف کرد. چین در توجیه این سیاست خود مدعی شده که این اقدامات برای "مبارزه با تروریسم" صورت میگیرد. نهادهای بینالمللی و سازمانهای حقوق بشر این ادعاهای دولت چین را رد کرده و سیاست مذکور را در راستای نسلکشی اویغورها میدانند.
براساس دادههای سازمان عفو بینالملل، پارلمان اروپا و دیده بان حقوق بشر، از سرنوشت بسیاری از روشنفکران، دانشمندان، ورزشکاران و هنرمندان اویغور که در «اردوگاههای کار اجباری» چین به سر میبرند، اطلاعی در دست نیست.
