آنکارا/ خبرگزاری آناتولی
افزایش شمار مهاجران بین المللی در سالهای اخیر و عدم قبول پناهجویان از سوی برخی کشورهای اروپایی منجر به بروز مسائلی در تعدادی از اردوگاههای پناهجویان در برخی مناطق شده است.
تصمیم تعطیلی اردوگاه پناهجویان داداب در کنیا که بزرگترین اردوگاه در جهان شناخته می شود، همچنین مشکلات ایجاد شده در اردوگاههای موجود در لبنان که فلسطینی ها در آنها ساکن هستند و اردوگاههای مسلمانان میانمار در بنگلادش واکنش جامعه بین المللی را در پی داشت.
اردوگاههای پناهجویان سوری در ترکیه نیز تا حد امکان از کمک های مادی بهره مند می شود.
- داداب، بزرگترین اردوگاه پناهجویان در جهان
اردوگاه داداب در شهر گارسیای کنیا میزبان بیش از 600 هزار پناهجویی است که از جنگ داخلی در سومالی و سودان جنوبی به این کشور پناه برده اند. ولی اخیرا صحبت از بسته شدن این اردوگاه پناهجویان می شود.
پس از آنکه در سال 2013، گروه تروریستی الشباب که در کشورهای آفریقایی فعال است با بمب گذاری در یک مرکز خرید در نایروبی 67 نفر را کشت و در سال 2016 نیز در حمله ای مسلحانه به دانشگاهی در شمال کنیا نیز 140 دانشجو جان خود را از دست دادند، دولت کنیا با این ادعا که عناصر گروه تروریستی الشباب نیز در اردوگاه داداب حضور دارند، تصمیم به تعطیلی آن گرفت. سازمان های حقوق بشری و کمیساریای عالی پناهندگان از لزوم تجدید نظر در این باره سخن گفته اند.
دولت کنیا در سال 2016 بسته شدن این اردوگاه را شش ماه به تعویق انداخته و اعلام کرد که این تصمیم از ماه مارس به اجرا گذاشته خواهد شد اما به رغم قرار گرفتن در ماه ژوئن هنوز اقدامی در این باره صورت نگرفته است.
- اردوگاههای پناهجویان، ارمغان روز نکبت برای فلسطینیان
اسرائیل که از 15 ماه مه 1948 استقلال خود در اراضی فلسطین را اعلام کرد، 85 درصد از خاک آن را به اشغال خود در آورده است و 957 هزار نفر از مردم فلسطین که 67 درصد جمعیت آن را تشکیل می دهد، آواره کرد. این تاریخ که به اعتقاد فلسطینیان شروع یک درد و رنج بزرگ برای آنها است را به عنوان روز نکبت نام گذاری کردند.
یکی از مهمترین مناطقی که فلسطینی ها پس از اجبار به تغییر محل زندگی خود در داخل کشور به آنجا پناه بردند، غزه است که 8 اردوگاه پناهجویان را در خود جای داده است. اردوگاه جبالیه نیز در در نوار غزه که در محاصره اسرائیل است، قرار دارد. 108 هزار فلسطینی در این اردوگاه زندگی می کنند.
همچنین براساس آمار رسمی ثبت شده در سازمان ملل در اردوگاهای پناهجویان در لبنان نیز 450 هزار فلسطینی زندگی می کنند. لبنان پس از اسرائیل بیشترین نقض کننده حقوق پناهجویان فلسطینی را به خود اختصاص داده است. از سال 2001 به این سو فلسطینی ها از حق خرید ملک، انتقال دارایی های خود به فرزندان خود محروم هستند و از اشتغال در کارهایی مانند پزشکی، وکالت، داروخانه و بیست شغل دیگر منع شده اند.
بیشتر فلسطینی های ساکن در لبنان در 12 اردوگاه که امکانات زیرساختی و اجتماعی مناسبی ندارند، زندگی می کنند. بقیه نیز در اطراف این اردوگاههای پناهجویان یا در مناطق دیگر این کشور اقامت دارند.
سوریه
بسیاری از مردم سوریه به دلیل جنگ داخلی در سوریه از سال 2011 مجبور به ترک خانه و سرزمین خود شدهاند.
بر اساس دادههای کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان در ماه ژانویه، ترکیه میزبان 2.9 میلیون پناهجوی سوری است. کشورهای مصر، عراق، اردن و لبنان نیز مجموعا 2 میلیون سوری را در کشور خود پناه دادهاند.
کَرم کینیک، رئیس هئیت مدیره سازمان هلال احمر ترکیه و معاون این سازمان در ماه مارس 2016 به خبرگزاری آناتولی گفته بود: " 22 کمپ پناهجویان در ترکیه موجود است. 250 هزار تبعه سوری در این کمپها زندگی میکنند. همه کسانی که در این کمپها هستند، کارت هلال احمر گرفتهاند. با این کارتها، حدود 310 میلیون لیره به این پناهجویان اختصاص دادیم. به همین منوال کمکهایمان به اتباع سوری خارج از کمپها نیز ادامه دارد. در مراکز اجتماعی که اخیرا افتتاح کردهایم در حال تلاش برای حل مشکل ادغام برادران پناهجویمان هستیم."
اردن که 375 کیلومتر با سوریه مرز مشترک دارد از حدود 1 میلیون و 300 هزار سوری که 618 هزار نفر آنها به لیست سازمان ملل وارد شدهاند، میزبانی میکند. گفته میشود 88 درصد از جمعیت شهر مفرق در اردن را سوری ها تشکیل میدهند.
اتباع سوری در 5 اردوگاه پناهجویان موجود در اردن زندگی میکنند. خبرنگار آناتولی که در سال 2014 از اردوگاه زاتری دیدن کرده بود در خصوص این اردوگاه چنین گفت: "اردوگاه روز به روز بزرگتر میشود. اردوگاه زاتری در اردن به یک شهر سوری نشین تبدیل شده است".
در این کمپ که نیمی از آنها را کودکان تشکیل میدهند، بیماری ها به سرعت شیوع پیدا میکنند. به همین دلیل بیمارستانهایی از کانتینرها ایجاد شده است.
از سوی دیگر شبکه حقوق بشر اروپا- مدیترانه (EMHRN) سال گذشته طی گزارشی از کار در شرایط سخت و سوء استفاده از 60 هزار کودک سوری خبر داد. در این گزارش آمده بود: " بر اساس آمار بینالمللی، 24 درصد از کودکانی که در اردوگاه پناهجویان زاتری اسکان دارند، در مقابل کاری که انجام میدهند، هیچ دستمزدی دریافت نمیکنند. 15 درصد نیز با خشونت فیزیکی و سوءاستفاده در محیط کار مواجه هستند".
بیش از 85 هزار سوری نیز در اردوگاه رقبان در مرز سوریه و اردن، منتظر ورود به خاک اردن هستند.
- سختیها در کشور همسایه نیز تمام نمی شود
مسلمانان آراکان میانمار که بعد از تصویب قانون اساسی در سال 1982 حقوق شهروندی خود را از دست دادند، جزو ملت های بی دولت و از دیدگاه سازمان ملل به عنوان اقلیت تحت ستم دینی به شمار می روند. این مسلمانان هم در معرض خشونت و هم تبعیض اقتصادی، قانونی و اجتماعی قرار دارند.
جان گینگ، رئیس دفتر هماهنگی امور انسانی سازمان ملل با اشاره به شرایط بسیار دشوار زندگی در کمپ پناهجویان مسلمانی که در سال 2016 بی خانمان شدند، از دولت میانمار و سازمان های بین المللی خواست برای حل این مساله اقدام کنند.
در دو اردوگاه پناهجویان وابسته به سازمان ملل که در مرز میان بنگلادش و میانمار قرار دارد، از سال 1992 تا کنون، 32 هزار مسلمان ثبت شده آراکانی زندگی می کنند. بین 200 هزار تا 400 هزار پناهجوی ثبت نشده نیز بیرون از این کمپ ها زندگی می کنند که اغلب در اطراف همین اردوگاهها یا جنوب کشور پراکنده شده اند.
دولت بنگلادش در ماه فوریه اعلام کرد که مسلمانان آراکان را که از خشونت ها در میانمار گریخته و به این کشور پناه آورده اند را در جزیره تنگارچار در خلیج بنگال اسکان خواهند داد که دسترسی به آنجا نیز صرفا با قایق امکان پذیر است.
در سال 2015 نیز پس از پیدا شدن جسد 32 مسلمان آراکان در اردوگاهی در جنوب تایلند که به صورت غیرقانونی از سوی قاچاقچیان انسان دایر شده بود، تراژدی و مساله پناهجویان مسلمان آسیایی را بار دیگر به موضوع مورد توجه جهانیان تبدیل کرد. این پناهجویان که از مسلمانان آراکان و بنگلادش بودند، از طرف قاچاقچیان انسان میان دریا رها شده بودند.
لازم به ذکر است که سازمان ملل، مسلمانان میانمار را که از طرف دولت این کشور نیز از حقوق شهروندی محروم شده اند، به عنوان گروهی که در معرض بیشترین ظلم های انسانی در جهان قرار دارند، شناخته است.
