یازده دروازه‌بان برتر تاریخ جام جهانی

استانبول/ موتلو دمیرتاشتان/ خبرگزاری آناتولی

جام جهانی، بزرگترین رویداد بین‌المللی فوتبال از 20 نوامبر تا 18 دسامبر به میزبانی قطر برگزار خواهد شد. در این میان دروازه بانان که پیروزی‌هایشان اغلب تحت الشعاع سایر بازیکنان تیم قرار می‌گیرد، در قلب طرفداران جایگاه ویژه‌ای دارند و در تاریخ فوتبال به قهرمان کشورشان تبدیل شده‌اند.

در ادامه نگاهی می‌اندازیم به یازده نفر از گلرهای برتر تاریخ فوتبال جهان:

-ریکاردو زامورا (اسپانیا):

ریکاردو زامورا، بازیکن اسطوره‌ای دو باشگاه بارسلونا و رئال مادرید، موفق شد نام خود را در تاریخ فوتبال بین‌المللی ثبت کند، هرچند شانس حضور چندانی در جام‌های جهانی نداشت.

زامورا سال 1934 در نخستین دوره حضور اسپانیا در جام جهانی نقش موثری در تثبت تیم در بین 8 تیم برتر رقابت‌ها ایفا کرد. زامورا در بازی یک چهارم نهایی با ایتالیا، عملکرد بسیار خوبی داد و در این دیدار که با نتیجه 1-1 به پایان رسید مصدوم شد و نتوانست در دیدار تکراری دو تیم حضور یابد. زامورا همیشه یک سوژه داغی در بازی یا زندگی خصوصی‌اش بوده است. این بازیکن فوتبال که در المپیک 1920 به حریف خود مشت زد به فرار مالیاتی و قاچاق سیگار متهم شد.

-لو یاشین (اتحاد جماهیر شوروی):

لو یاشین برنده "توپ طلا" که در دهه 1960 فوتبال را با سازماندهی دفاع از روی خط دروازه متحول کرد، در طول دوران حرفه ای خود 150 ضربه پنالتی را مهار کرد.

یاشین معروف به «دروازه بان بی‌سابقه قرن»، هنوز هم به‌عنوان بهترین گلر تاریخ فوتبال شناخته می‌شود. او در جام‌ جهانی سال‌های 1958، 1962 و 1966 دروازه تیمش را حفظ کرد.

-گوردون بنکس (انگلیس):

گوردون بنکس یکی از مهم‌ترین بازیکنان انگلیس در جام جهانی 1966 بود. با این حال، بنکس نه به خاطر عملکردش در سال 1966، بلکه به خاطر حرکت خیره‌کننده اش در بازی 1970 برابر برزیل در حافظه تاریخ فوتبال ماندگار شد. واکنش او مقابل ضربه سر پله مانع از گل شدن مهاجم نامدار برزیلی شد.

-دینو زوف (ایتالیا):

زوف مسن‌ترین بازیکن جام جهانی 40 ساله بود که ایتالیا قهرمان جام شد . زوف که به عقیده پائولو روسی مهم‌ترین بازیکن تیم جام جهانی خوانده شد، در دهه 1970 با نخوردن گل به مدت 1142 دقیقه، رکوردی بین المللی به نام خود ثبت کرد. زوف همچنین از جمله بازیکنانی است که بیشترین بازی را در لیگ اول فوتبال ایتالیا (سری A) داشته است.

-سپ مایر (آلمان غربی):

مایر که به دلیل چابکی در حرکات "گربه" لقب داشت، در 4 رویداد جام جهانی، از جمله تیمی که در سال 1974 قهرمان شد، نماینده کشورش بود. این دروازه‌بان که عموما به جدی و حرف‌ ای بودن در زمین شهرت دارد، رفتارهای عجیبی هم داشت. او بخش اعظم دوران حرفه‌ای خود را به صورت باشگاهی در بایرن مونیخ گذراند.

-اوبالدو فیلول (آرژانتین):

فیلول که نقش مهمی در قهرمانی آرژانتین در جام جهانی 1978 داشت، بهترین عملکرد دوران حرفه ای خود را در بازی فینال مقابل هلند ارائه داد. این دروازه‌بان ، 3 بار همراه تیمش در جام جهانی شرکت کرد و 58 بار پیراهن کشورش را بر تن کرد.

-ژان ماری فاف (بلژیک):

پفاف بازیکنی بود که بلژیک را به فینال مسابقات قهرمانی اروپا 1980 رساند. گلری که در بازی نیمه نهایی جام جهانی 1986 تنها در برابر دیگو مارادونا شکست خورد. او بواسطه رفتار مهربانانه‌اش، محبوبیت ویژه‌ای میان مردم بلژیک داشت.

-رینات داسایف (اتحاد جماهیر شوروی):

داسایف مشهور به «پرده آهنین» وارث یاشین به حساب می‌آید. او، یکی از بازیکنان مهم تیم اتحاد جماهیر شوروی در سال 1982، به ویژه با مهار ضرباتی که در بازی اسکاتلند انجام داد، در حافظه‌ها ماندگار شد. داسایف تیم ملی کشورش را در جام جهانی سال‌های 1986 و 1990 همراهی کرد.

-سرجیو گویکوچیا (آرژانتین):

گویکوچیا که در جام جهانی 1990 تحت الشعاع هم تیمی خود دیگو مارادونا قرار گرفت، با مهار ضرباتی که در تورنمنت انجام داد، در کسوت قهرمان به کشورش بازگشت.

ال گویکو با خوردن تنها 3 گل در 6 بازی که انجام داد، با مهار پنالتی خود در هر دو مرحله یک چهارم نهایی مقابل یوگسلاوی و نیمه نهایی با ایتالیا، نام خود را در تاریخ فوتبال ثبت کرد.

-الیور کان (آلمان):

کان دارنده "توپ طلا" در جام جهانی 2002، اجازه نداد بازیکنان برزیل برای مدت طولانی در دیدار پایانی پاس دهند.

این دروازه‌بان آلمانی اگرچه با نتوانست تیمش را به جام برساند اما موفق شد نام خود را در برگ زرین تاریخ فوتبال کشورش رقم بزند.

کان، تنها دروازه بانی است که در کارنامه خود جایزه توپ طلا در جام جهانی، 8 قهرمانی لیگ، یک قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا و یک قهرمانی در جام ملت‌های اروپا در آلمان دارد.

-جانلوئیجی بوفون (ایتالیا):

بوفون بزرگترین موفقیت خود را در جام جهانی 2006 که کاپ قهرمانی به ایتالیا رسید، به دست آورد.

بوفون که موفقیت های زیادی با تیم باشگاهی یوونتوس داشت، در سال 2006 موفق شد 453 دقیقه گل نخورده باشد. سنگربان ایتالیایی جزو معدود بازیکنانی بود که در 5 دوره جام جهانی حضور داشت.