بررسی سیاست کشورهای غربی در بحران سوریه

ساکاریا/ دلیر میراف/ خبرگزاری آناتولی

چند تن از کارشناسان مسائل بین المللی از بنیاد تحقیقات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی «ستا» (SETA) طی سخنانی در پنل «سیاست غرب در سوریه» در چارچوب کنگره «سیاست و جامعه در خاورمیانه» دانشگاه ساکاریای ترکیه به بررسی ابعاد سیاست ها و اهداف کشورهای غربی به ویژه آمریکا، فرانسه، آلمان و انگلستان در سوریه پرداختند.

چاغاتای اوزدمیر، از کاشناسان مسائل بین المللی از بنیاد تحقیقات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی «ستا» در این نشست به بررسی سیاست های آمریکا در سوریه به ویژه استراتژی دولت ترامپ در این کشور پرداخت و گفت: آمریکا در اوایل بحران سوریه با ماندن اسد بر سر قدرت مخالف بود. این کشور از مخالفان رژیم به نوعی حمایت می کرد. ولی پس از ظهور داعش در سوریه سیاست آمریکا نیز به تدریج تغییر کرد و اولویت اصلی این کشور در این بحران به مبارزه با داعش خلاصه شد.

وی با بیان اینکه آمریکا در مبارزه با داعش به جای اینکه با متفق خود در منطقه یعنی ترکیه همکاری کند، تصمیم به همکاری با یک گروه تروریستی دیگر در شمال سوریه گرفت، افزود: سوال اصلی این است که آیا آمریکا به ویژه ترامپ به تغییر استراتژی خود در سوریه روی خواهد آورد یا نه؟ باید گفت در آینده نزدیک این احتمال وجود ندارد. ولی می توان گفت با اقدامات قاطع کشورهای مهم منطقه همچون ترکیه، ایران و روسیه در برقراری آتش بس در سوریه و به ویژه توافق سوچی در مورد ادلب امکان دارد آمریکا در سیاستهای خود تجدید نظر کند.

لئونارد فایتره، یکی دیگر از کارشناسان بنیاد «ستا» نیز در ادامه این نشست ابعاد مختلف سیاست های دولت فرانسه در سوریه را مورد بررسی قرار داد و گفت: سیاست هایی که دولت فرانسه در سوریه دنبال می کند به طور کلی در راستای سیاست های آمریکاست. این کشور در اوایل بحران سوریه، سیاست مخالفت با رژیم اسد و حمایت محتاطانه سیاسی و نظامی از مخالفان رژیم را دنبال می کرد، ولی پس از سال 2014 اولویت اصلی این کشور به همراهی آمریکا در مبارزه با داعش تغییر کرد.

او ضمن بیان اینکه فرانسه به نوعی در مبارزه با داعش همچون آمریکا با گروه تروریستی پ.ی.د/پ.ک.ک همکاری کرد و هنوز نیز به این همکاری ادامه می دهد، افزود: فرانسه در روند مذاکرات ژنو نیز تلاش کرد پ.ی.د/پ.ک.ک را وارد روند این مذاکرات کند. به نظر می رسد حمایت فرانسه از این گروه از حیث پراگماتیستی باشد، اگر فرانسه با کشورهای مهم منطقه به یک توافق جامع برسد، از حمایت خود از این گروه صرف نظر خواهد کرد.

فایتره با طرح این سوال که آیا سیاست های فرانسه در سوریه دستخوش تغییر خواهد شد یا نه؟، اظهار داشت: این به نوعی بستگی به منافع فرانسه در منطقه و سیاستهای آمریکا در سوریه دارد، ولی برای پاسخ دادن به این سوال باید منتظر برگزاری نشست چهارجانبه ترکیه، روسیه، آلمان و فرانسه که قرار است در ترکیه برگزار شود ماند.

زلیحا الی‌آچیک، از دیگر کارشناسان بنیاد «ستا» طی سخنانی در این پنل در مورد سیاست های آلمان در سوریه گفت: آلمان در منطقه خاورمیانه به طور کلی اهداف مختلفی را از لحاظ سیاسی- امنیت اسرائیل، منافع اقتصادی- صادرات سلاح و دسترسی به منابع انرژی دنبال می کند.

وی افزود: یکی از مسائل اصلی که آلمان را وادار به گرفتن تصمیمات در قبال بحران سوریه کرده است، می توان به مسئله پناهجویان در اروپا به ویژه این کشور اشاره کرد. از این لحاظ آلمان به دنبال یافتن راه حل سیاسی در سوریه است و از این طریق می خواهد با بازگشت پناهجویان به کشور خود تا حدی به این مشکل خاتمه دهد. ولی در کل سیاستی که آلمان در سوریه دنبال می کند، در راستای سیاست های آمریکاست.

انس بایراکلی، دیگر کارشناس این بنیاد نیز در نشست فوق به بررسی سیاست های انگلستان در سوریه پرداخت و گفت: انگلستان در ابتدای بحران سوریه با اعلام این که رژیم اسد مشروعیت خود را از دست داده است از مخالفان آن حمایت کرد. ولی این کشور بر خلاف آمریکا به طور مستقیم وارد این بحران نشد. درباره دلایل عدم ورود مستقیم انگلستان به بحران سوریه می توان به تجربه این کشور در افغانستان و عراق اشاره کرد.

او ادامه داد: پس از حمله شیمیایی رژیم اسد به غوطه شرقی دولت انگلستان از پارلمان این کشور خواست تا مجوز ورود این کشور به عملیاتی که آمریکا در سوریه آغاز کرده بود را دهد، ولی پارلمان با این درخواست مخالفت کرد. اما پس از ظهور داعش در سوریه و افزایش حملات تروریستی در انگلستان، پارلمان با پیوستن این کشور به ائتلاف بین المللی ضد داعش و شرکت در عملیات هوایی با علیه آن موافقت کرد.