قدس/ خبرگزاری آناتولی
اعلام رسمی استقلال اسرائیل در اراضی فلسطین در 15 مه 1948، آغازگر سلسله فلاکت های بزرگ برای مردم فلسطین بود که به عنوان "روز نکبت" شناخته می شود.
در طول این سالها بخش بزرگ از اراضی فلسطینیان اشغال شد، در قتل های سیستماتیک هزاران فلسطینی کشته شدند، نزدیک به یک میلیون نفر آواره شدند و 675 روستا نیز با خاک یکسان شد. برخی شهرها هم رفته رفته یهودی نشین شد.
بیش از 85 درصد از وطن 27 هزار کیلومتر مربع فلسطینیان به اشغال اسرائیل در آمده است. فلسطینی ها نیز تنها 15 درصد از خاک خود را در اختیار دارند.
اسرائیل همچنین پس از سال 1967 قدس شرقی و کرانه باختری رود اردن را نیز اشغال کرده و به ساخت غیرقانونی شهرک های یهودی نشین در این مناطق ادامه می دهد.
صدها هزار فلسطینی در یک روز وطن خود را ترک کرده و به صورت" پناهنده" درآمدند، آن روز در میان فلسطینی ها روز "نکبت" نامیده می شود. اولین فردی که این واژه را به کار برد، ملی گرای سوریه ای کنستانتین زویراک است.
پس از انتشار کتاب وی با عنوان "واژه نکبت چه مفهومی دارد"؟ این اصطلاح برای روز 15 مه مشهور شد. در این روز در چهار گوشه جهان تظاهراتی برای گرامی داشت "روز نکبت" برگزار می شود.
روز 15 مه که برای اسرائیل روز تشکیل یک دولت است، برای فلسطینیان نیز به معنای اخراج 957 هزار نفر از سرزمینشان است.نکبت فلسطینیان با از بین بردن بافت فرهنگی و اجتماعی آنان شروع شد و امروز با سلسله فلاکت های مختلف ادامه دارد.
از آن تاریخ به بعد میزان پناهندگان فلسطینی در دیگر نقاط جهان همراه با افزایش جمعیتی که داشته اند به 5/9 میلیون نفر رسیده است. نزدیک به 5.3 میلیون نفر از آنان در سازمان ملل متحد برای یاری و اشتغال به کار پناهندگان فلسطینی ثبت شده اند.
