???? ?????? ??????
30 اکتبر 2015•بهروزرسانی: 02 نوامبر 2015
استانبول/ خبرگزاری آناتولی
افزایش تجاوز اخیر اسرائیل به حریم مسجدالاقصی در هفتههای اخیر، اجرای سناریوی روند تقسیم زمانی و مکانی مسجد خلیل ابراهیم در سال 1994 را به یاد آورده است.
در همین راستا، با سیاست ایجاد تنشها و شکشست حرمت مسجد الاقصی در یک سال اخیر، موجب درگیری میان مسلمانان و یهودیان شده است.
اسرائیل، در سال 1967 شهر الخلیل را اشغال کرد. از همان روز اشغال، به اجرای تقسیم مسجد حرم حضرت ابراهیم میان مسلمانان و یهودیان پرداخت و به تدریج در دو مرحله بلندمدت به آن نفوذ کرده و فلسطینیان را عقب راند؛ مرحله اول یهودیان را به بهانه زیارت آرامگاه حضرت ابراهیم بصورت کنترل شده وارد حیاط مسجد میکردند. با افزایش همه ساله زیارتها، تنشهایی که گاهگاهی میان یهودیان و مسلمانان رخ میداد، افزایش یافته و حالت درگیری و خشونتهای مداوم را به خود گرفت.
اسرائیل در سال 1967، این فرصت تاریخی برای اجرای برنامه تقسیم مسجد خلیل ابراهیم غنیمت شمرد و با وجود واکنشهای شدید به بهانه مشکلات امنیتی، مسجد حضرب ابراهیم را میان یهودیان و مسلمانان تقسیم کرد.
در فوریه سال 1994 باروخ گلدستین با تیراندازی به سوی نمازگزاران 29 تن از آنان را در مسجد ابراهیمی در الخلیل شهید کرد. این حمله فتیله آتش مبارزان خیابانی فلسطینیان را شعلهور کرد.
اسرائیل با سیاست افزایش تنش و افزودن بر تعداد زائرین یهودی به محوطه حرم حضرت ابراهیم در الخلیل، زمینه را برای تقسیم مسجد حضرت ابراهیم به دو بخش مهیا کرد. به نظر میرسد اسرائیل تلاش دارد همین سناریو را در مورد مسجدالاقصی را پیاده کند. شباهت قابل توجه حوادث اخیر با روند اجرای مراحل سیاست تنش در مسجد حضرت ابراهیم این ایده را تقویت بخشیده است.
زمانی که اسرائیل شرق بیت المقدس را در سال 1967 اشغال کرد، گروهی از یهودیان که معتقد بودند حرم شریف دو بار تخریب شده است، قصد ساخت معبد در این مسجد را داشتند. اسرئیل، همان طوری که برنامهای را در مسجد حضرت ابراهیم اجرا کرد، خواست تا در پی تحقق این رؤیا زمینه را برای انجام این ایده آل آماده سازد.
با این حال، این امکان پذیر نبود. بنیاد مسجدالاقصی وابسته به اردن، پس از آغاز اشغال قدس شرقی توسط اسرائیل در سال 1967 تا سال 2000، تنها نهاد دارای حق اظهار نظر در مورد مدیریت مسجد الاقصی بود. در این دوره، برنامه زیارتی گردشگران غیرمسلمان به مسجدالاقصی نیز از سوی این بنیاد سازماندهی میشد.
در آن سال، آریل شارون، نخست وزیر سابق اسرائیل با صدها نفر از محافظین خود وارد مسجدالاقصی شد. در پی آن انتفاضه دوم به وقوع پیوست و بنیاد مسجدالاقصی وابسته به اردن در اعتراض به اقدام شارون، بازدید ازین مسجد را به طور کامل لغو کرد. بنیاد مذکور درخواست اسرائیل مبنی بر آغاز مجدد زیارتها را نیز رد نمود. با این حال، اسرائیل، علیرغم اعتراض بنیاد مسجدالاقصی در آوریل سال 2003، به گردشگران غیرمسلمان اجازه ورود به محوطه حرم شریف را داد.
اسرائیل، ابتدا ورود زائرین شهرکنشین یهودی را تحت اسکورت پلیس به محوطه مسجدالاقصی افزایش داد. سپس با صدور فرمانی مشارکت مردان فلسطینی زیر 40 سال را در مسجد الاقصی ممنوع کردند. همانگونه که در سال 1994 سعی کرد با استفاده از سیاست «تنش کنترل شده» و با امضای یک نقض دیگری در هر بار زمینه تقسیم مسجد الاقصی را مرحله به مرحله اعمال کند.
در حالی که اسرائیل به یورش و خشونت در مسجد الاقصی ادامه میدهد، حفاریهای این کشور در زیر مسجدالاقصی، به بهانه یافتن معبد، صدمات جبرانناپذیری را به این مسجد وارد کرده است.
سناریوی سال 2000 که آریل شارون مسجدالاقصی را مورد هتک حرمت قرار داد و منجر به وقوع انتفاضه دوم تحت عنوان انتفاضه مسجدالاقصی شد. از آن زمان به بعد نقض حریم مسجدالاقصی ادامه پیدا کرد. این اقدامات در چارچوب توطئه اسرائیل برای تقسیم زمانی و مکانی مسجدالاقصی به شمار میرود؛ بدین صورت که از ورود نمازگزاران فسطینی زیر 40 به مسجدالاقصی برای ادی نماز جمعه ممانعت کرد. همچنین پلیس اسرائیل با اجرای محدودیتهای بیسابقه مانع از حضور آزادانه مسلمانان در مسجد الاقصی شده و به بهانه تدابیر امنیتی وارد صحن مسجد الاقصی شدند.
نظامیان اسرائیل در جدیدترین اقدام خود با هتک حرمت مسجد الاقصی با چکمه وارد صحن اصلی تا کنار محراب این مسجد شدند و بر روی فرش مسجد الاقصی پا گذاشتند. پس ازاین یورش درگیری رخ داد وآنها به سوی فلسطینیان گلولههای پلاستیکی و گاز اشکآور شلیک کردند.
عکرمه صبری، رئیس شورای عالی اسلامی فلسطین و مفتی سابق قدس میگوید: "هدف نهایی اسرائیل ساخت معبدی است كه بر مبنای ديدگاه افراطی اسرائیل در زير مسجد الاقصی واقع شده است. آنها برای اولین اقدام خود میخواهند به تقسیم زمانی مسجدالاقصی میان یهودیان و مسلمانان بپردازند و پس از آن قصد دارند فضایی را برای عبادت خود در آنجا ایجاد کنند. در این کار اگر موفق شوند، معبد خود را در مسجد الاقصی خواهند ساخت".
وی افزود: "اسرائیل میخواهد این سناریو را در مسجد الاقصی تکرار کند و ما به آن اجازه نخواهیم داد. هدف اسرائیل از حفاری در این مسجد، پیدا کردن بقایای باستانشناسی متعلق به یهودیان بوده که تاکنون موفقیت آمیز نبوده وهیچ اثری یافت نشده است. در حال حاضر، آنها با حفاری خاک زیر مسجد الاقصی احتمال صدمه دیدن در اثر زلزله را افزایش داده اند تا بگویند ببینید ما این مسجد را تخریب نکردیم، این مسجد در زلزله تخریب شد. این اظهاراتی است که از سوی برخی یهودیان افراطی نیز بیان شده است".
دکتر ناجح بکیرات، رئیس بخش نسخ خطی و میراث مسجدالاقصی به سه هدف اسرائیل در مورد مسجد الاقصی چنین اشاره کرد: "اولین هدف، ایجاد پستهای بازرسی نظامی در اطراف مسجدالاقصی و ضبط خانههای اطراف این مسجد برای منزوی کردن اطراف حرم شریف است. دومین هدف اسرائیل، تقسیم زمانی و سپس مکانی مسجدالاقصی میان مسلمانان و یهودیان و سومین هدف آن، ساخت ساختمان معبد و تبدیل شهر بیت المقدس به یک شهر یهودی با نمادی از معبد است".
او خاطرنشان کرد: اسرائیل با تکرار سناریوی مسجد حضرت ابراهیم در مسجد الاقصی با موانع بزرگی مواجه است؛ چون مسجدالاقصی نزد مسلمانان اهمیت بیشری از مسجد حضرت ابراهیم دارد.
ناصر الفضاله، نماینده سابق مجلس بحرین و رئیس کمیته حمایت از فلسطینیان نیز گفت: "اسرائیل، با تحریک و تشویق مراجع دینی خود، تلاش کرد پس از اشغال قدس شرقی در سال 1967، مسجد الاقصی را نیز از لحاظ زمانی میان یهودیان و مسلمانان تقسیم کند و یا شاید هم تخریب کند".
به گفته وی "طرح تقسیم زمانی و مکانی مسجد الاقصی همانند مسجد حضرت ابراهیم از سوی مقامات رسمی این کشور آماده شده است. سیاستمداران، روحانیون، مشاورین و مسؤولین امنیتی این کشور، دیدگاههای مشترکی برای حل مساله حق عبادت در تپه معبد در نزدیکی مسجدالاقصی دارند. آنها براین باورند که وقت آن رسیده تا طرح تقسیم زمانی و مکانی مسجد الاقصی اجرا شود. آنها همچین از آماده بودن شرایط جهت اجرایی شدن این طرح سخن گفته اند".
در حالیکه اسرائیل به تلاش خود برای تقسیم زمانی و مکانی مسجدالاقصی بین مسلمانان و یهودان ادامه میدهد، بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر این کشور پس از برانگیختن واکنشها و حساسیتهای بین المللی نسبت به اقدامات اجرای طرح مذکور، پس از هفته ها ناآرامی در قدس شرقی و کرانه باختری، ورود وزیران و اعضای کنست (پارلمان ) به مسجد الاقصی را ممنوع اعلام کرد. وی این اتهامات را رد کرده و مدعی شد که برنامهای برای تقسیم زمانی و مکانی مسجدالاقصی را نداریم و وضعیت کنونی این مسجد را حفظ خواهیم کرد.
