28 فوریه 2018•بهروزرسانی: 28 فوریه 2018
استانبول/ خبرگزاری آناتولی
کرم کینیک، رئیس سازمان هلال احمر ترکیه و معاون دبیر فدراسیون بینالمللی جمعیتهای صلیب سرخ و هلال احمر (IFRC) طی مقاله ای به تشریح اوضاع غوطه شرقی پرداخته و گفت که بزرگترین فاجعه انسانی در این منطقه رقم می خورد.
رئیس سازمان هلال احمر ترکیه در این مقاله نوشت:
در غوطه شرقی در حومه دمشق سوریه که تحت محاصره رژیم بشار اسد قرار دارد، یکی از بزرگترین فجایع انسانی و ننگ بشریت در قرن بیست و یکم رقم خورده و علاوه بر کشتار غیرنظامیان، قوانین بین المللی نیز در این منطقه پایمال و نابود می شوند.
منطقه غوطه شرقی در حالی به صورت مداوم مورد هدف قرار می گیرد که به گزارش کارشناسان سازمان ملل، حدود 400 هزار سکنه غیر نظامی آن با کمبود جدی مواد غذایی، دارو و مایحتاج اولیه زندگی روبرو هستند.
بیش از 94 درصد از غیرنظامیانی که در مناطق تحت محاصره رژیم اسد زندگی می کنند، در منطقه غوطه شرقی قرار دارند و شاهد بزرگترین فجایع انسانی هستند.
از زمان محاصره غوطه شرقی در سوریه در سال 2013 تا کنون هزاران غیرنظامی در این منطقه کشته و ده ها هزار نفر نیز مجروح شدند. تنها در حمله شیمیایی در تاریخ 21 آگوست 2013 در این منطقه بیش از 400 غیرنظامی جان خود را از دادند.
هدف قرار گرفتن غیرنظامیان با بمب های بشکه ای و خوشه ای، سلاح های شیمیایی و خمپارهای در این منطقه که از سال 2013 از طرف نيروهای رژیم محاصره شده است، هر روز ادامه دارد.
دسترسی به مایحتاج اولیه در منطقه غوطه شرقی به دلیل ادامه محاصره تقریبا ناممکن بوده و 30 برابر گرانتر از قیمت واقعی آن در مناطق همجوار به فروش می رسد.
سوء تغذیه ناشی از تداوم این وضعیت، جان کودکان بی گناه این منطقه را تهدید می کند. به گونه ای که شمار کودکان مبتلا به سوء تغذیه طی ده ماه گذشته 5 برابر افزایش یافته است. با وجود این وضعیت بحرانی در غوطه شرقی به ورود کاروان های حامل کمک های بشری به این منطقه و توزیع آن میان غیرنظامیان اجازه داده نمی شود.
جلوگیری از ورود کمک های بشری به غیرنظامیان نیازمند در غوطه شرقی با وجود تصویب قطعنامه های الزام آور «2139», «2165», «2191», «2258», «2332» و «2393» در شورای امنیت سازمان ملل به منظور تسهیل ورود کمک های انسانی به این منطقه، نقض آشکار میثاق کنوانسیون سازمان ملل مرتبط با حفاظت از "حق زندگی" افراد است.
با وجود اینکه طبق قوانین ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺣﻘﻮق ﺑﺸﺮ مایحتاج اولیه غیرنظامیان در مناطق تحت محاصره باید تامین شود، رژیم اسد این پیمان بین المللی را نادیده گرفته و از محاصره و گرسنگی در غوطه شرقی بهعنوان "تکنیک جنگی" استفاده می کند.
ممانعت این رژیم بدون ارائه "دلایل منطقی" از ورود کاروان های متعلق به نهادهای سازمان ملل، هلال احمر و دیگر سازمان های خیریه که بر اساس اصل "بی طرفی" فعالیت می کنند، نیز نقض آشکار قطعنامه 182/46 مجمع عمومی سازمان ملل متحد در مورد حقوق بشر به شمار می رود.
علاوه بر این، تداوم وضعیت مذکور نشانگر استفاده از گرسنگی به عنوان یک سلاح است که این نیز بر اساس ماده هشتم منشور دیوان بینالمللی کیفری "جنایت بین المللی" محسوب می شود.
در حال حاضر در غوطه شرقی هزاران غیرنظامی که به کمک های بهداشتی و تخلیه از این منطقه نیاز دارند، با خطر مرگ مواجه هستند. سکوت جهانی در قبال فریاد دو کودک و خواهران بیگناه سوری با نام های «نور» و «علا»، تنها یک نمونه ای از ننگ بشریت و شرم تاریخی است.
وضعیت نگران کننده و ترسناک دیگری وجود دارد، آن هم هدف قرار دادن مراکز و پرسنل بهداشتی و درمانی است که این موضوع نیز نقض آشکار ماده 25 و 28 منشور دیوان بینالمللی کیفری در ممنوعیت هدف گیری عمدی مراکز بهداشتی و درمانی به شمار می رود.
شورای امنیت سازمان ملل با هدف جلوگیری از حمله به مراکز درمانی در سال 2016 قطعنامه 2286 را به تصویب رساند و این نوع حملات در سوریه را محکوم و خواستار مجازات عاملان آن شد.
علاوه بر موارد فوق، غوطه شرقی همچنین مورد حملات شیمیایی قرار گرفت که این موضوع نیز نقض آشکار کنوانسیون منع سلاح های شیمیایی است. پس از اینکه رژیم اسد در تاریخ 21 اوت سال 2013 در منطقه غوطه شرقی علیه غیرنظامیان از سلاح شیمیایی استفاده کرد، اعضای شورای امنیت بر سر قطعنامه سوریه مبنی بر انهدام تمامی ذخایر تسلیحات شیمیایی رژیم اسد به توافق رسیدند.
در حال حاضر صدها هزار غیر نظامی بر اثر تداوم حملات در غوطه شرقی در زیرزمین و پناهگاه ها زندگی می کنند و منتظر آزاد شدن ورود دارو، غذا و مایحتاج اولیه به منطقه خود هستند.
پخش اعلامیه در غوطه شرقی برای خروج اهالی غیرنظامی آن از این منطقه، هرگز چاره و راه حل این تراژدی انسانی نیست. کوچ اجباری مردم هرگز راه حل بحرانی در جهان نبوده است.
برای حمایت از قربانیان این وحشت و تراژدی انسانی همه طرف های ذیربط را به اجرای موارد زیر دعوت می کنیم.
۱ - همه طرفها باید قوانین حقوق بشردوستانه و مقررات بین المللی را احترام و رعایت کنند.
۲ - برای عبور کمکهای فوری انسانی و تخلیه غیرنظامیان نیازمند به خدمات بهداشتی و درمانی باید درگیری ها متوقف شود.
۳ - طرف های درگیر باید نیازهای غیرنظامیان منطقه تحت کنترل خود را تامین کنند.
۴ - طرفها باید اقدامات لازم را برای تسهیل عبور کمک های بشردوستانه سازمان های خیریه که بر اساس اصل بی طرفی فعالیت می کنند، انجام دهند.
۵ - طرفها بايد بين اهداف نظامی و غيرنظامی تفكيک و تمايز قائل شوند و حداکثر اقدامات لازم را جهت جلوگیری از انجام اقداماتی که موجب رنج انسان می شود، را انجام دهند.
۶ - تدابیر لازم برای حمایت بیشتر از مراکز، عناصر و پرسنل بهداشتی و درمانی اتخاذ شود.
۷ - طرفها برای عدم استفاده از سلاح های ممنوعه تلاش های لازم را انجام دهند.