Ѓеврекот, еден од најбараните улични специјалитети во Турција, се издвојува меѓу традиционалните вкусови со околу 100 различни видови низ целата земја, пишува Анадолу.
Ѓеврекот, неизоставен дел од утринскиот појадок во Турција, привлекува внимание во сите региони со своите различни видови.
Регионалните видови ѓеврек, кои се издвојуваат по варијантите со сусам, без сусам и со пекмез, како и по специфичните техники на печење, ја отсликуваат богатата кулинарска култура на Турција.
Овој специјалитет, кој има различни регионални варијанти, од крцкавиот ѓеврек во Истанбул, преку темниот ѓеврек во Анкара, до ѓеврекот во Измир, покажува дека ѓеврекот претставува и културно наследство.
Претседателот на Здружението на занаетчии за ѓевреци, пиде и печива во Анкара, Саваш Делибаш, во изјавата за Анадолу рече дека традицијата на ѓеврекот, која потекнува од османлискиот период, се одржува во различни градови во Турција.
Објаснувајќи дека ѓеврекот е широко распространет во градовите, како Анкара, Истанбул, Измир, Бурса и Ескишехир и дека особено се издвојува како практичен избор за појадок, Делибаш рече:
„Секој град има своја традиција на подготовка на ѓеврек, а начините на производство се разликуваат во зависност од регионот. Кај ѓеврекот од Анкара се применува посебна постапка со ладен пекмез, додека кај ѓеврекот од Истанбул може да се користат различни видови масла. Ѓеврекот од Измир, пак, се подготвува со варење. Во некои градови, како Кастамону и Ризе, се произведуваат и видови ѓеврек без сусам.“
Делибаш истакна дека низ Турција има околу 100 различни видови ѓеврек, додавајќи:
„Покрај традиционалниот уличен ѓеврек и пекарниците за ѓеврек, во 2000 година почнаа да се шират и кафулињата за ѓеврек. Потребата од брз појадок во градовите со голем број вработени во јавниот сектор и студенти влијаеше врз оваа трансформација. Со отворањето на првите кафулиња за ѓеврек, во објектите поставивме кутии за желби и предлози. Предлозите на универзитетските студенти одиграа важна улога во овој процес. Во согласност со барањата на студентите, го комбиниравме ѓеврекот со различни вкусови. Така, покрај традиционалниот ѓеврек, на потрошувачите им понудивме и различни варијанти, како ѓеврек со маслинки, сирење, путер, суџук, кајмак и чоколада.“
Посочувајќи дека ѓеврекот, како еден од традиционалните производи на турската кујна, им е достапен на потрошувачите и во странство, Делибаш рече:
„Особено во земјите каде што живее голем број турски државјани, интересот за ѓеврекот и концептот на кафулиња за ѓеврек се развиваше заедно со побарувачката на потрошувачите. Со развојот на технолошките можности и деловните модели, културата на ѓеврекот стана позастапена и повидлива во различни земји.“
contact_the_ombudsman
is_there_an_error_in_this_story
