KESELE - ABDULLAH ULUYURT
Komşu ülkelerdeki açlık, kuraklık ve yıllardır devam eden savaşlardan dolayı insanlar çareyi ülkesini terk etmekte buluyor. Sudan'a sığınan mülteciler arasında Eritreliler de mevcut.
Ülkenin Kesele eyaletinin hemen her bölgesi mülteci kamplarıyla dolu durumda.
Sudan'ın Kesele eyaletiyle Eritre sadece bir dağ aracılığıyla ikiye ayrılıyor. Ülkede yıllardır devam eden savaşın yanına açlık ve kuraklık da eklenince, Eritrelilerin hayata tutunacak tek bir dalı kalıyor, o dağı aşabilmek.
Gargur Sığınmacı Kampı ise bu dağı aşıp Sudan'a ulaşanların yaşadığı Kesele eyaletindeki mülteci kamplarından sadece biri. 15 bin Eritreliyi barındıran kampa ulaşabilmek için yaklaşık 40 kilometrelik çöl yolunu aşmak gerekiyor.
Kampa ulaşıldığında göze ilk çarpan ise çocuklar oluyor. Birçoğu babasını kaybetmiş bu çocuklar, her şeyden habersiz tüm masumiyetleriyle hayatlarını sürdürmeye çalışıyor.
Ayakkabının ya da terliğin kendileri için lüks olduğu, çıplak ayaklı miniklerin kamptaki en büyük eğlencesi ise çevredeki develer oluyor. Develere binmek için adeta yarışan çocukların, dünyanın başka coğrafyalarındaki birçok yaşıtından farklı dertleri bulunuyor.
Kamptaki medresede eğitimlerine devam eden çocukların en büyük hayali gelecekte bir meslek sahibi olmak ve çevrelerinde gördükleri kendileri gibi çaresiz insanlara yardım eli uzatabilmek.
Kamp sakini çocuklar "ileride ne olmak istersin?" sorusuna benzer cevaplar veriyor. Hastalığın açlık ve susuzluktan sonra en büyük imtihanlardan biri olduğu kampta çocukların ortak dileği doktor olmak.
Sebebi ise kamptaki birçok kişinin tedavisi olan hastalıklar nedeniyle hayatını kaybetmiş olması.
Bazı çocuklar da okuldan arta kalan zamanlarda yardım kuruluşlarının dağıttığı su tankerleri ve eşekler sayesinde taşıdıkları suları çevrede satarak ailesine katkı sağlıyor.
Sudan Kızılayının desteklediği Gargur Sığınmacı Kampı'nda kalanlar aşırı sıcaklarla da başa çıkmaya çalışıyor.
Bölgede termometreler ramazan ayında ortalama 45 dereceyi gösterirken bütün olumsuzluklara rağmen Eritreliler, oruç ibadetini yerine getirmeye özen gösteriyor.
Kamp sakinlerinden Muhammed Ömer (52) gözleri görmeyen bir Eritreli. Tek başına barakasında hayatını devam ettiren Ömer, AA muhabirine yaptığı açıklamada, "Ramazan ayı kampta güzel geçer. İnsanlar birbirine daha hoşgörülü yaklaşır. Ne yiyeceğiz diye düşünmüyoruz. Allah bir kuru ekmek bir bardak su nasip ediyor. Tabii yardım kuruluşları da bizi yalnız bırakmıyor. Özellikle Türkler bizim duamızı çok alıyor." diye konuştu.
Burada kalan Eritreliler kendilerine verilen büyükbaş ve küçükbaş hayvanlar sayesinde az da olsa kampta ekonomik bir hareketlilik sağlıyor.
Ülkesinde zanaat sahibi olan terziler, bisiklet tamircileri kampta da mesleklerini devam ettirmeye çabalıyor.
Eritreli terzi Abdullah İsmail de yardım kuruluşlarının tedarik ettiği dikiş makinesiyle kamptaki küçük terzi dükkanında çoğunlukla mültecilere yöresel kıyafet "cellabi" dikerek para kazanıyor.
Gargur Kampı Sorumlusu Muhammed Adem, yaptığı açıklamada, buradaki ihtiyaç sahibi ailelere destek verdiklerini söyledi.
Kampla ilgili bilgi veren Adem, "Kampta mültecilerin ve Kesele halkının yararlandığı 20 yataklı bir hastanemiz var. 114 öğrencimizin eğitim gördüğü 4 medrese ve 2 lisemiz bulunuyor. Medreselerimizde öğrencilerimize her gün kahvaltı veriliyor. Bu noktada Birleşmiş Milletler başta olmak üzere diğer ülkeler ve Türk sivil toplum kuruluşları bizi yalnız bırakmıyor. Eritreli mülteci kardeşlerimize el birliğiyle yardımcı olmaya çalışıyoruz. İnşallah ileride daha iyi konuma geleceğiz."
PODCASTTÜMÜNÜ GÖR
