15 Temmuz kahramanından duygulandıran sözler

KONYA-Metin Bolat

Fetullahçı Terör Örgütü (FETÖ) üyesi darbeci askerlerin halka kurşun sıktığı 15 Temmuz'da bacağından yaralanan ve tedavisi hala devam eden Konyalı Halit Şener, anlattıklarıyla adeta bir milletin yeniden dirilişini gözler önüne serdi.

"15 Temmuz'da sokağa çıkmasaydım, bu utançla nasıl yaşardım"... Bu sözler, 28 yaşındaki Konyalı Halit Şener'e ait. Şener, o gün vatan ve millet aşkıyla topyekun darbeye direnen, demokrasi nöbeti tutan asil milletin bir ferdi. İnşaat şirketinde yöneticilik yapan Şener, darbeci askerlerin halka kurşun sıktığı gün 5 aylık hamile eşini "Birazdan gelirim" diyerek Konya'da bırakıp Ankara'ya gitti.

Gövdesini mermilere siper etmek için diğer kahramanlarla Genelkurmay Başkanlığının önüne koşan Şener, burada sol bacağına isabet eden kurşunla yaralandı.

Bacağında atardamarı patlayan, sinirleri kopan, doku zedelenmesi oluşan Şener, 1 ay hastanede tedavi gördü. Hastaneden bir süre önce taburcu edilen ancak henüz ayağa kalkamayan Şener'in tedavi süreci devam ediyor.

O gün yaşananları ve sonrasını AA muhabiriyle paylaşan Şener, darbe girişimi sonrası Konya'da askeri bir hareketlilik görmeyince arkadaşıyla Ankara'ya gitmeye karar verdiğini söyledi.

Hamile eşine, önce hemen geleceğini, yola çıktıktan sonra da arkadaşlarında gelişmeleri takip edeceğini söylediğini aktaran Şener, "İstanbul ve Ankara'yı ele geçirirlerse tüm Türkiye'yi düşüreceklerini düşündüm. Ankara'dan haberler pek iyi gelmiyordu. Giderken şunu biliyorduk, önlenebilmiş bir darbe yoktu." dedi.

"Yerler kan içindeydi"

Darbe girişimine sessiz kalmamak için yola çıktıklarına işaret eden Şener, aracı park ettikten sonra sıkıntı olduğunu öğrendikleri Genelkurmay Başkanlığına doğru koşmaya başladıklarını dile getirdi.

İnsanların dehşet içinde "Çıkmayın, vuruyorlar" uyarısını işitince daha da hızlandığını ifade eden Şener, şunları anlattı:

"Gittiğimiz bölgede inanılmaz görüntüler vardı. İnternetten de izledim. Kafası parçalanmış bir genç vardı. Duvarı kendisine siper etmeye çalışan insanlar vardı. Bize silah doğrultan askerlerin yanına gittim. 'Bu hainlere kanmayın, bu büyük bir oyun, yanlış yapıyorsunuz' dediğimde 'Biz emir kuluyuz' karşılığını alınca çok üzüldüm. Onların yaşlarındaki gençler, ellerinde bayrakla milletin iradesini ortaya koymaya çalışıyordu. Kimsenin emriyle gitmediler. Nizamiyenin önüne doğru yürüdük. Yerler kan içindeydi. Helikopter tepemizde uçuyordu. Bunları gördüğümde 'Yarabbi bize yardım et' dedim. İnsanlar yaralanmalarına rağmen orayı terk etmiyordu. Elimizde hiçbir şey yoktu. Sürekli ateş ediliyordu. Ellerime, ayaklarıma taş parçaları gibi şeyler isabet ediyordu."

Hiçbir pişmanlığı, korkusu olmadı

Şener, yaralandığında hiç acı hissetmediğini, vücudunun sola doğru kayarak düştüğünü aktararak şöyle devam etti:

"Sürekli ateş ettikleri için beni sürükleyerek araca götürmeye çalıştılar. Sürüklerlerken ayağım sanki benden ayrı bir uzuv gibiydi. Sürekli şehadet getirdim. İşaret parmağımı havaya kaldırdım. İlk ateş edildiğinde 'Biz ölürsek şehit olup cennete gideceğiz, siz ölürseniz cehennemliksiniz, bunu unutmayın' diye bağırdım. Hastanede hiçbir pişmanlığım, korkum olmadı. Aşırı kan kaybından ruhumun çekildiğini hissettim. Canınızı vereceksiniz belki orada ama canınızı vereceğiniz bir davanız, hedefiniz, imanınız var. O birçok şeye set çekiyor. Bu durum benim için, ahiretim için iyiydi. Sadece bunu düşündüm. Allah'a hamdettim. Müslüman için bir hayat verilecekse, ölünecekse öyle bir an gerekli. Çok şükür Rabb'im bana öyle bir an nasip etti. Hastaneye vardığımda çok acım vardı. 'Yarabbi sabır ver' diyerek dua ettim. Genç bir hemşire baş ucuma gelerek elini omzuma koydu. 'Ya şafi, ya şafi' diyerek dua etti. Çok mutlu oldum. O anı unutamıyorum."