Fatma Sarılarlı, tanıştıktan bir süre sonra kas erimesi nedeniyle yürüme yetisini kaybeden Ahmet Murat Sarılarlı ile ailesinin itirazına rağmen evlendi.
Dünyaya iki çocuk getiren Sarılarlı çifti, 20 yıldır bütün engelleri sevgiyle aşıyor.
Aynı zamanda Trakya Engelli Haklarını Koruma ve Geliştirme Derneği Başkanı olan Ahmet Murat Sarılarlı ve yönetim kurulu üyesi eşi Fatma Sarılarlı, yürüttükleri çalışmalarla engellilere destek oluyor.
Ahmet Murat Sarılarlı, AA muhabirine yaptığı açıklamada, 20 yıl önce pazarda gördüğü eşine aşık olduğunu söyledi.
Tanışıp arkadaşlığı ilerlettikten sonra evlendiklerini anlatan Sarılarlı, "Her ailede olduğu gibi zaman zaman sıkıntılarımız oldu. Çok şükür benim engelli olmamla ilgili hiçbir sıkıntı yaşamadık. Hiçbir zaman 'ben engelliyim, o sağlam' gibi bir ayrım yapmadık. Eşim beni hiç bir zaman engelli olarak görmedi, görmüş olsa bile bana hissettirmedi." dedi.
Sarılarlı, hastalığının 19 yaşından sonra ilerlemeye başladığını anlatarak, şöyle konuştu:
"Her 10 yılda ilerleyen bir hastalık. Bu hastalık hayatın içinde olmayı engellemiyor. Ben sürekli dışarıdayım ve çok şükür sıkıntı yaşamıyorum. Bu konuda eşimin ve çocuklarımın desteği de çok büyük. 'Engelliler çalışamaz, evlenemez' gibi algılar var toplumda. İnsanların bir engelinin olması bir eksiklik değil, bu, onların çalışmasına, sevmesine, evlenmesine engel olmaz."
Fatma Sarılarlı ise eşine engelli olduğunu hiçbir zaman hissettirmemeye çalıştığını dile getirdi.
Ailesinin evlenmelerine karşı çıkmasına rağmen sevgisinden asla vazgeçmediğini ifade eden Sarılarlı, "Allah tarafından kalbimize böyle bir sıcaklık nasip oldu. Evlendik, çok şükür 20 yıldır evliyiz ve çok mutluyuz. Tabii ki zaman zaman evliliğimizin zorlukları oldu. Ama bugün olsa ben yine aynı kararı veririm. Çünkü benim için fiziksel engellerin hiçbir önemi yoktur." diye konuştu.
Çocuklarının dünyaya gelmesinin ardından eşiyle birbirlerine daha çok bağlandıklarını vurgulayan Sarılarlı, sözlerini şöyle tamamladı:
"Eğer gerçek bir sevgi ve gerçek bir sadakat yoksa evlilik yürümez. Örnek bir çift olduğumuzu düşünüyorum. İlk tanıştığımızda Tekirdağ sahilinde el ele yürüyorduk, şimdi eşim sandalyede ama yine el ele tutuşup yürüyoruz. Bizim için hiç önemi yok. Aslında engel insanın kalbinde, yüreğinde. Bizim temelimiz çok sağlam atıldı. Allah iki kalbi birbirine ısındırdı. Bir elmanın yarısı gibi birbirimizi tamamladık."
PODCASTTÜMÜNÜ GÖR
