Sarıkeçililer 'eğitim için' konargöçerlikten vazgeçiyor

KARAMAN - MEHMET ÇETİN

Yüzyıllardır hayvanlarıyla kışın yaylalardan sahile, yazın da yaylalara göçen Sarıkeçili Yörüklerinin sayısı azalırken, bazı aileler çocuklarının eğitimi uğruna geleneklerinden vazgeçmeye başladı.

Türklerin Anadoluyu yurt tutmalarından itibaren, Akdeniz sahili ile Toros yaylaları arasında develeri, atları ve keçileriyle göç eden Sarıkeçililerin sayısı çeşitli nedenlerle her geçen yıl azalıyor.

Yörük kervanlarındaki develerin yerini, şimdilerde traktörler almaya başladı. Orman alanlarının azalması, meraların yok olması, eskiden ekilip biçilmeyen arazilerin gelişen teknoloji sayesinde bağ bahçe olmasından olumsuz etkilenen "dağların özgür çocukları" Yörükler, artık çok rahat konup göçemiyor.

Bölgede birçok aile yerleşik hayata geçerken, yaklaşık 200 aile zamana direnip geleneklerini tüm zorluklara rağmen sürdürmeye çalışıyor. Ancak bazı aileler, çocuklarının iyi bir eğitim alması ve daha rahat yaşam sürmesi için kışın sahillere göç etmeyi bırakıyor.

Kışı Karaman'da geçiriyorlar

Sarıkeçili Yörüklerinden Kerim Çelik de (41) ailesi için geleneklerinden vazgeçenlerden. Yaşamı Silifke ile Konya arasında konup göçerek geçen Çelik ve ailesi, birkaç senedir sahile inmeyerek kışı Karaman'a bağlı Kurucabel köyü yakınlarındaki çadırlarında geçiriyor.

Çelik, AA muhabirine yaptığı açıklamada, gelişen teknolojinin, konargöçerlerin hayatlarında da değişikliğe neden olduğunu söyledi. Çelik, şunları kaydetti:

"Yüzlerce yıl geleneklerimize bağlı yaşadık. Ancak günümüzde her şey değişmeye başladı. Eskiden develer ile göç ederdik, şimdi develerin yerini traktörler aldı. Onun için karayollarına yakın yerlerde konaklamak zorunda kalıyoruz. Bir evin yanına başka ev konmazdı. Develerle eşyalarımızı en ücra yerlere taşıyabilirdik. Kentlerdeki insanların nasıl yaşadıklarını bilmezdik. Televizyon yoktu. Hayatımız; hayvanlarımız, çadırımız ve konup göçtüğümüz dağlarla sınırlıydı. Şimdi kentlere yerleşen akrabalarımız var. Televizyon, radyo, telefon var. Çocuklarımız bizim gibi yaşamak istemiyor. Biz de artık onları düşünmek zorundayız."

Çelik, düzenli bir okul hayatı olmadığını, çocuklarının daha iyi eğitim almasını istediğini dile getirerek, şöyle devam etti:

"Okulun tatile girmesine 3 ay kala göç başlıyor. Okul açıldığında ise biz daha göçü bitirmemiş oluyoruz. Okullar 9 ay açıksa, çocuklarımız 5 ay gidebiliyordu. Bu yüzden birkaç aile kışı burada geçiriyoruz. Çocuklarımız taşımalı eğitimle okula gidiyor. Tatil olunca Taşkent ve Seydişehir yaylalarına göçümüz başlayacak. Çocuklarımızın eğitimi için sahile inmekten vazgeçtik. Belki yakın gelecekte çocuklarımız için bu hayattan tamamen vazgeçeceğiz."