25 Kasım 2015•Güncelleme: 26 Kasım 2015
MANİSA - FERDİ UZUN
Manisa'da yaşayan 77 yaşındaki Abdulbaki Demirel, sokaklarda barınan Afgan aileyi nişanlı oğlu için hazırladığı eve yerleştirdi. Yemeğini bölüştüğü aileyi hastanede dahi yalnız bırakmayan Demirel, adeta insanlık dersi verdi.
Muş’tan Manisa’ya 1987 yılında göç eden 11 çocuk sahibi Abdulbaki Demirel, inşaatlarda çalışarak büyüttüğü çocuklarıyla el birliği yaparak Cumhuriyet Mahallesi’nde 3 katlı ev yaptı.
Bir süre önce nişanlanan küçük oğlunu evlendirmek üzere hazırlıklarını sürdüren ve evinin en alt katını oğlu için hazırlayan Demirel, sokakta kalan Afganistanlı Tajik ailesinin çaresizliğini görünce evi sığınmacı aileye açtı.
Demirel, AA muhabirine yaptığı açıklamada, 4 ay önce Jevad Tajik (34), hamile eşi Noura Narway (32) ve çocukları Maryam Tajik’in (4) sokakta yaşadığını gördüğünü, onları öylece bırakmaya vicdanının el vermediğini söyledi.
"Yanlarına yaklaşıp selam verdim. Dillerini bilmiyordum ama yine de anlaştık" diye konuşan Demirel, o gün yaşananları şöyle anlattı:
"El işaretleriyle burada ne yaptıklarını sordum. Sokakta yaşadıklarını, ev aradıklarını söylediler. Çocuklarına baktım, onları orada bırakamayacağımı anladım. Evimin alt katındaki daireyi nişanlanan oğlum için hazırlamıştık. Eşyaları boşalttık. Sonra bu aileyi içeri aldık."
Doğumda da yalnız bırakmadılar
Afgan ailenin 4 aydır evlerinde kaldığını, onlara kol kanat gerdiklerini ifade eden Demirel, oğlunun da kararını desteklediğini dile getirdi.
Noura Narway'ın geçen hafta doğum sancılarının başladığını, bu süreçte de onlara destek olmayı görev bildiklerini söyleyen Demirel, şöyle konuştu:
"Eşime, 'Bu da benim kızımdır. Aynı dili konuşmasak da sen bunun yanına gidip bekleyeceksin, yardımcı olacaksın' dedim. Eşim hastaneye gitti, 3 gece başında bekledi. Zeynep adında bir kızları oldu. Bizler de torunumuzu olmuş kadar sevindik.
Javad Tajik ise ülkelerindeki iç savaş nedeniyle 8 ay önce Kabil'den Ankara'ya geldiklerini, daha sonra Manisa'ya yönlendirildiklerini söyledi.
PODCASTTÜMÜNÜ GÖR
