İlayda Çakırtekin
20 Август 2025•Ажурирај: 24 Август 2025
ИСТАНБУЛ (АА) – Ретка генетска мутација би можела да овозможи речиси универзален имунитет на вируси, покажува ново истражување објавено во списанието „Science Translational Medicine', јави порталот „Science Alert“, пренесува Анадолу.
Се работи за недостаток на генот стимулиран од интерферон ISG15, кој овозможува телото постојано да произведува антивирусни протеини. Лицата со ваква мутација покажуваат блага и постојана воспалителна реакција, но при контакт со вируси како грип, сипаници или овчи сипаници имаат само лесни симптоми.
Луѓето со недостаток на ISG15 доживуваат благо, континуирано воспаление, но нивните протеини за борба против вирусите остануваат постојано активни. И покрај изложеноста на вообичаени инфекции како грип, мали сипаници и варичела, тие пријавуваат само мали симптоми.
„Во задниот дел од мојот ум, постојано мислев дека ако можеме да произведеме ваков вид светлосна имунолошка активација кај други луѓе, можеме да ги заштитиме од речиси секој вирус“, рече имунологот од Универзитетот „Колумбија“, Душан Богуновиќ, кој прв го открил феноменот пред 13 години.
Богуновиќ и неговите колеги користеле технологија слична на mRNA-вакцините за да обезбедат привремен недостаток на ISG15 кај лабораториски животни.
Телата на третираните глувци и хрчаци произведувале десет клучни протеини со антивирусно дејство кои ги блокирале инфекциите во повеќе фази, без да предизвикаат значителни несакани ефекти врз нивниот имунолошки систем.
Дополнително предизвикани со SARS-CoV-2, протеините на вакцинираните животни ја ограничија инфекцијата, но не се мешаа во имунолошкиот систем на останатите животни.
„Генерираме само мала количина од овие 10 протеини, за многу кратко време, а тоа води до многу помалку воспаление од она што го гледаме кај лицата со недостаток на ISG15“, објасни Богуновиќ, нагласувајќи дека воспалението е „доволно“ за да се спречат вирусни заболувања.
Заштитниот ефект траел до четири дена, што според истражувачите може да обезбеди краткорочна заштита на здравствените работници во ситуации кога специфични вакцини сè уште не се достапни.
Методот се разгледува како потенцијален механизам за зајакнување на одбраната од идни пандемии слични на Ковид-19 или шпанскиот грип, но истражувањето е сè уште во рана фаза и остануваат значајни предизвици во безбедното доставување на mRNA кај луѓето.
