14 Kasım 2016•Güncelleme: 15 Kasım 2016
İZMİR - Tezcan Ekizler
Çocukluğunda yakalandığı Tip 1 Diyabet hastalığıyla 47 yıldır yaşamaya çalışan Naciye Akbel, aynı mücadeleyi veren çocuklara ve ailelerine destek olmak için dernek kurdu. Diyabet hastalarının "karbonhidrat sayımı" yöntemiyle hayatta önemli başarılara imza atabileceğini göstermeye çalışan Akbel, yaptığı çalışmalar ve sevecen tavırlarıyla, diyabetli çocukların "Şeker Annesi" oldu.
Balıkesir'in Gönen ilçesine bağlı Sarıköy'de dünyaya gelen Akbel, diyabet hastası olduğunu 11 yaşında şeker komasına girdiğinde öğrendi. Tip 1 Diyabet hastası olduğu tespit edilen Akbel'e insülin tedavisi uygulanmaya başlandı. Kendisine insülin iğnesi yaparak yaşamına devam eden Akbel, diyabet hastalığına karşı oluşan olumsuz ön yargılarla da mücadele etti.
Çevresinde birçok kişinin hastalığı nedeniyle eğitim göremeyeceğini, evlenemeyeceğini ve çocuk sahibi olamayacağını söylemesine karşı Akbel, Yıldız Teknik Üniversitesi İnşaat Mühendisliği Bölümünü bitirerek evlendi ve bir çocuğu dünyaya geldi.
"Diyabetle iyi geçinirsem o da bana iyi davranacak"
Akbel, "Tip 1 Diyabet" hastalığına yakalanan çocuklara destek olmak için dernek kurdu.
AA muhabirine açıklama yapan Akbel, çocukluk yıllarında ortaya çıkan Tip 1 Diyabet hastalığının bilinçli olunması halinde hayati engelleyici bir durum olmadığını belirtti.
İzmir Büyükşehir Belediyesi'ndeki görevinden emekli olduktan sonra edindiği deneyimleri hasta çocuklarla paylaşmak, onların hayatlarını kolaylaştırmak için bir dernek kurmaya karar verdiğini ifade eden Akbel, doktoru Nesil Gören Atalay ile "Tip 1 Diyabetli Çocuklar ve Aileleri Derneği"ni kurduklarını anlattı.
Akbel, şöyle konuştu:
"47 yıldır diyabetle yaşam mücadelesi veriyorum. Hastalığa karşı temel felsefem 'diyabetle iyi geçinirsem o da bana iyi davranacak' oldu. Diyabet hastalığına karşı verdiğim ve başarılı olduğum mücadeleyi çocuklara anlatıyorum. Henüz yeni kurulan bir derneğiz ama ilgi oldukça yoğun. Çocuklar bana 'Şeker Anne' diyorlar. Bu beni çok mutlu ediyor. Dernek yoluyla ne kadar çok diyabetli çocuğa ve aileye ulaşırsak o kadar iyi. Benim ailelerden en büyük isteğim çocuklarını rahat bıraksınlar, üzerlerine fazla gitmesinler. Hem çocuklar hem de aileleri derneğe gelip Dr. Nesil ablalarını dinlesinler."