له‌ ١٥ی كانوونی دووه‌مدا، له‌ له‌نده‌ن پێشانگای "پۆسته‌ره‌كان بۆ دار زه‌یتوونه‌كه‌ی تاراوگه‌" ده‌كرێته‌وه‌